مشاوره تلفنی آویژه

مرکز مشاوره خانواده آویژه،آیا فرزند شما نیز از رفتن به مدرسه امتناع می کند؟ آیا شما نیز از نرفتن کودک خود به مدرسه نگران و ناراحت هستید؟ اگر فرزند شما نیز از مدرسه رفتن یا مهد کودک رفتن امتناع می کند و شما را کلافه کرده است، نگران نباشید، شما تنها نیستید. بسیاری از والدین شکایت از این دارند که دخترم مدرسه نمیره یا پسرم از مهد کودک رفتن می ترسه! به احتمال زیاد دلیل این رفتار وابستگی شدید کودک به مادر است. وابستگی دانش آموزان به والدین اگر خیلی زیاد باشد و باعث مختل کردن زندگی روزمره آنها شود نوعی اختلال اضطراب نام خواهد گرفت. اختلال اضطراب جدایی در دانش آموزان، نوعی اختلال است که باعث وابستگی کودک به مادر یا پدر می شود.

مشاوه تلفنی خانواده آویژه: وابستگی کودک به مادر در مهد کودک یا مدرسه به شدت آسیب زننده و خسته کننده است. اگر کودک شما نیز اختلال اضطراب جدایی دارد، باید به فکر راه هایی برای درمان اضطراب جدایی در مدرسه و کاهش وابستگی کودک به مادر باشید. مشاوران مرکز مشاوره خانواده آویژه به دلیل سوالات مکرر شما عزیزان در رابطه با راه های تشویق کودک برای رفتن به مدرسه، کاهش هراس از مدرسه و اضطراب جدایی کودکان کلاس اولی و … به بررسی و تحقیق در این باره پرداخته اند. نتایج تحقیقات و مطالعات مشاوران ما را می توانید در این مقاله جامع و کاربردی مطالعه بفرمایید. شما با مطالعه این مقاله در رابطه با علاقه مند کردن کودک به مدرسه و کاهش وابستگی دانش آموزان اطلاعات مفیدی را خواهید آموخت.

اختلال اضطراب جدایی چیست؟
کودکان در سن های مختلف اضطراب و استرس های مختلفی را تجربه خواهند کرد. یکی از انواع شایع اضطراب و استرس هایی که می تواند کودکان را درگیر خود کند، اضطراب جدایی است. طبق انجمن روانپزشکی آمریکا، فرد مبتلا به اختلال اضطراب جدایی به شدت از جدا شدن از افرادی که به آنها احساس وابستگی می کند، می ترسد یا مضطرب می شود. اضطراب جدایی در کودکان کوچک مانند کودکان یک تا 3 ساله امری طبیعی است. این رفتار معمولی است که کودکان کوچک در این سن به والدین خود می‌ چسبند، گریه می ‌کنند و هنگام رفتن نزد مراقب دیگر (مثلاً مهد کودک، پرستار بچه و …) مقاومت می ‌کنند.

اضطراب جدایی هنگامی یک اختلال شناخته می شود که کودک احساسات اضطرابی در مورد جدایی داشته باشد که متناسب با سن او نیست و اصلا از او انتظار چنین رفتارهایی نباید داشت. همچنین احساسات در رابطه با مضطرب شدن هنگام جدایی از والدین باید حداقل به مدت چهار هفته در کودک باقی بماند و باعث ایجاد مشکل در عملکرد او شود. در این صورت است که اضطراب جدایی را نوعی اختلال می دانیم. به یاد داشته باشید که فقط یک متخصص آموزش دیده مانند یک متخصص اطفال، روانپزشک یا روانشناس می تواند اختلال اضطراب جدایی را تشخیص دهد. پس هرگونه وابستگی کودک به مادر یا پدر را نمی توان اختلال اضطراب جدایی دانست. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانید مقاله راهکارهایی برای اضطراب جدایی در کودکان را مطالعه بفرمایید.

رفتارهای مرتبط با اختلال اضطراب جدایی در دانش آموزان
وابستگی کودک به مادر در مدرسه یا مهد کودک باعث می شود که فرزند شما هرگز نخواهد از والدینش جدا شود. هنگامی که شما فرزندتان را به مدرسه یا مهد کودک می برید او اصرار به ماندن شما در کنار خودش دارد. یا اگر به خانه برگردید با بهانه های مختلف می خواهد مدرسه را ترک کند. برخی از رایج ترین رفتارهای مرتبط با اختلال اضطراب جدایی در دانش آموزان عبارت است از:

پریشانی شدید عاطفی و خلقی در رابطه با حضور در مدرسه. به عنوان مثال اضطراب، کج خلقی، افسردگی یا علائم جسمی مانند درد یا خستگی.

کودک وابسته اغلب سعی می کند والدین خود را متقاعد کند که اجازه دهند در خانه بماند و بیرون نرود.

ممکن است کودک از مدرسه فرار کند و غیبت خود را از والدین پنهان سازد.

کودک با بهانه های مختلف در ساعات مدرسه رفتن در خانه می ماند، زیرا امن و مطمئن است.

کودک از تکمیل تکالیف مهد کودک یا مدرسه در خانه پیروی می کند و اصرار دارد که در خانه بماند.

چگونه فرزند خود را از اضطراب جدایی در مدرسه نجات دهیم؟
وادار کردن کودک مبتلا به اضطراب جدایی به مدرسه رفتن با زور و استفاده از تنبیه و .. می تواند به سلامت عاطفی فرزند شما آسیب برساند. برای نجات دانش آموزان وابسته، کاهش وابستگی دانش آموزان ابتدایی به والدین و رفتن بچه به مدرسه باید از مهربانی و راه های تشویقی استفاده کنید. برای کودکان این کاملا طبیعی است که وقتی به مدرسه می روند در ابتدا احساس ناراحتی و یا حتی هراس داشته باشند. خوشبختانه راه های زیادی برای آماده کردن کودک برای رفتن به مدرسه وجود دارد. شما می توانید با استفاده از این راهکارها فرزندان خود را ترغیب و تشویق کنید تا به مدرسه بروند. در زیر راهکارهایی برای افزایش تمایل کودک به مدرسه رفتن و کاهش وابستگی به والدین گفته شده است.

دلایل اضطراب و ترس آنها از مدرسه را بررسی کنید
با آرامش و مهربانی از فرزندتان بپرسید که چه چیزی او را از مدرسه رفتن یا مهد کودک می ترساند؟ کودک خردسال شما ممکن است بگوید هنگامی که شما او را ترک خواهید کرد او می ترسد. زیرا فکر می کند دیگر برنمی گردید. کودکان بزرگتر ممکن است از مسخره شدن و یا طرد شدن توسط همکلاسی ها بترسند و مضطرب شوند. هنگامی که شما بدانید کودکتان از چه چیزهای می ترسد و چه چیزی باعث ترس و اضطراب او در مدرسه یا مهد کودک می شود. می توانید با هم راه حل هایی را برای رفع این مشکلات پیدا کنید. مثلا با فرزندتان در رابطه با نگرانی اش از اینکه شما برنمی گردید صحبت کنید. با حرف هایتان به او این اطمینان را بدهید که هر روز در ساعت مقرر به دنبالش می روید. یا در رابطه با نحوه برخورد با متلک های هم کلاسی هایش با او صحبت کنید.

به فرزندتان فرصت صحبت بدهید، اما موضوعاتی که باعث اضطراب در فرزندتان می شود را زیاد مطرح نکنید. زیرا ممکن است او را وادار کنید بیشتر روی ترس خود تمرکز کند. استرس و اضطراب برای کودکان اصلا خوب نیست. والدین باید در مورد نشانه های استرس در کودکان آگاهی داشته باشند. برای اطلاع از نشانه های استرس می توانید مقاله علائم استرس و اضطراب در کودکان را مطالعه بفرمایید.

 احساسات فرزندتان را بپذیرید
این موضوع که فرزندتان از مدرسه رفتن هراس داشته باشد و یا احساس اضطراب داشته باشد را بپذیرید. سعی کنید احساسات فرزندتان را جدی گرفته و آنها را درک کنید. به حرف های فرزندتان و بیان احساساتش گوش دهید. اگر کودکتان احساس کند که مورد احترام قرار گرفته و شما او را درک می کنید. بهتر می تواند با شما ارتباط برقرار کرده و در رابطه با مشکلات و اضطراب هایش صحبت کند. مثلا به او بگویید که می دانم وقتی با هم خداحافظی می کنیم تو غمگین هستی! اما تو می توانی اوقات خوبی را در مدرسه داشته باشی و خوش بگذرانی. به کودک خود موضوعات و چیزهایی که می تواند در مدرسه برای او خوشایند بوده و لذت ببرد را یادآوری کنید. مثلا صحبت کردن با دوستان، بازی کردن و یا خوردن ناهار مورد علاقه در مدرسه و …

 کتاب‌هایی برای کودکان بخوانید که اضطراب جدایی را کاهش می دهد
با داستان خواندن به فرزندتان کمک کنید تا با ترس و اضطراب خود در رابطه با مدرسه رفتن کنار بیاید. می توانید خاطره اولین روز مدرسه رفتن خود را تعریف کنید. یا کتاب هایی با شخصیت هایی تهیه کنید که از رفتن به مدرسه می ترسیدند. اما با ترس خود مقابله کرده اند. داستان ها می توانند باعث شوند که کودک برای رویارویی با ترس خود احساس قدرت کند.

با معلم فرزندتان در مورد اضطراب کودکتان صحبت کنید
در رابطه با وابستگی کودک به مادر در مدرسه، اضطراب جدایی کودک در مدرسه و ترس های فرزند خود با معلم صحبت کنید. هنگامی که معلم در رابطه با اختلال اضطراب جدایی دانش آموز بداند می تواند به فرزندتان کمک کند تا با هراس از مهد کودک یا مدرسه مقابله کند. هنگامی که کودک شما مضطرب است، خداحافظی برایش سخت ترین کار دنیا است. اما اگر معلم در این رابطه بداند، می تواند به او کمک کند تا با احساسات منفی خود مبارزه کند. معلمان تجربه های زیادی در رابطه با اضطراب جدایی کودکان دارند. پس مسلما بهتر از شما می توانند به فرزندتان کمک کنند. اگر اضطراب جدایی فرزندتان دائمی است، از مشاور مدرسه بپرسید که آیا می تواند او را بررسی کرده و با فرزندتان در این باره صحبت کند؟

 استراتژی های آرامش بخش را با کودک خود تمرین کنید
به فرزندتان تکنیک هایی را برای آرام سازی و مدیریت اضطراب خود آموز بدهید. مثلا به او بگویید هر موقع مضطرب می شود نفس عمیق بکشد. یا مثلا اضطراب خود را مانند یک بادکنک در حال پرواز تصور کند و از تجسم سازی و خیال پردازی برای مقابله با اضطراب هایشان استفاده کند. حتی با نقاشی کشیدن نیز می تواند ترس های خود را مهار کند. گاهی اوقات، این موارد می تواند کودک شما را از اضطراب جدایی در مدرسه دور کند. در رابطه با استراتژی های آرامش بخش برای کودک خود می توانید از یک مشاوره کودک کمک بگیرید.

 فرزندتان را با مدرسه یا مهد کودک آشنا کنید
با هم در مدرسه یا مهد کودک قدم بزنید و از کلاس ها دیدن کنید. این کار را قبل از رفتن فرزندتان به مهد کودک یا مدرسه انجام دهید. سعی کنید او را از قبل با محیط مدرسه یا مهد کودک آشنا کنید. اگر می توانید، با معلمان صحبت کنید و کمی وقت خود را در کلاس بگذرانید. دیدن شما در این فضا می تواند به فرزندتان کمک کند تا مدرسه را با احساسات مثبت در ذهنش مرتبط سازد. اگر وقت دارید، در زمین بازی مدرسه با فرزندتان بازی کنید. با این کار فرزندتان می فهمد که مدرسه جای بد و وحشتناکی نیست و به او خوش می گذرد. گاهی کودک به دلیل خجالتی بودن از مدرسه فرار می کند. پس بهتر است والدین به دنبال راهکارهایی برای درمان خجالتی بودن کودک خود باشند. اگر شما نیز یک فرزند خجالتی دارید پس خواندن مقاله بچه خجالتی چگونه رفتار کنیم را از دست ندهید.

 به فرزندتان یک هدیه یا یادگاری بدهید تا احساس آرامش کند
به فرزندتان یک هدیه یا یک وسیله آرامش بخش مناسب بدهید و اجازه دهید آن را با خود به مدرسه ببرد. اگر کودک شما خیلی کوچک است می توانید او را با یک حیوان عروسکی و دوست داشتنی به مهد کودک بفرستید. برای کودکان بزرگتر این آیتم می تواند یک کتاب مورد علاقه یا عکسی کوچک از خانواده باشد که با خود به مدرسه می برند. هنگامی که کودکتان احساس ناراحتی و اضطراب کرد، می تواند یادگاری را بیرون بیاورد و به یاد والدین خود بیفتد و آرامش از دست رفته خود را مجدد بدست آورد.

یک خداحافظی عالی و پر از آرامش با فرزند خود داشته باشید
هنگام خداحافظی با فرزند خود آرام و با چهره ای شاد رفتار کنید. بچه ها می توانند اضطراب والدین خود را بفهمند و درک کنند. اگر هنگام خداحافظی چهره شما نگران و یا مضطرب باشد، کودک این موضوع را متوجه خواهد شد. به کودک خود نشان دهید که شما از مدرسه رفتن او خوشحال هستید و می دانید که روز خوبی را خواهد داشت. خداحافظی خود را کوتاه کنید و زمان زیادی را صرف نکنید. زیرا این کار به کودک شما زمان کمتری برای احساس اضطراب در رابطه با خداحافظی می دهد.

قبل از رسیدن به سن مدرسه، جدا بودن از والدین را تمرین کنید
سعی کنید در دوران کودکی و نوزادی گاهی فرزندتان را نزد یک مراقب یا اعضای دیگر خانواده بگذارید. این کار کمک می کند تا فرزند شما عادت کند وقتی شما نیستید باید توسط شخصی دیگر مراقبت شود. مثلا می توانید به بهانه های مختلف مانند سرکار رفتن، ورزش کردن یا رفتن به خرید، فرزندتان را پیش پدر و مادر خود یا خاله و عمه بگذارید. این کار به فرزندتان فرصت می دهد تا با غیبت و نبود شما راحت تر کنار بیاید. همچنین به فرزندتان نشان می دهد که شما همیشه بر می گردید و هرگز او را ترک نمی کنید. اجازه ندهید که از همان دوران نوزادی و کودکی، فرزندتان به شما وابستگی شدید پیدا کند. جدا شدن از فرزند را به طور منظم انجام دهید و به تدریج مدت زمان نبودن خود را افزایش بدهید. به این ترتیب فرزندتان به نبود شما برای ساعات طولانی نیز عادت می کند.

از این ترفند برای جدا خوابیدن کودک نیز می توانید استفاده کنید. برخی از والدین می گویند که نمی توانند فرزندشان را به تنها خوابیدن عادت دهند. گاهی مشکل می تواند ناشی از اختلال اضطراب جدایی باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانید مقاله بچه ای که تو اتاقش نمیخوابه را مطالعه بفرمایید.

وقتی فرزندتان به مدرسه می رود، او را تحسین کنید
با تشویق کردن و تحسین فرزندتان، عزت نفس او را تقویت می کنید. کودک اگر هنگام رفتن به مدرسه، احساس اعتماد به نفس و عزت نفس بالایی داشته باشد بهتر می تواند با محیط جدید مدرسه یا مهد کودک ارتباط برقرار کند. همچنین اضطراب و استرس کمتری خواهد داشت. شما با این کار اضطراب جدایی را در فرزندتان کاهش می دهید. به کودک خود بگویید که از اینکه او مدرسه می رود چقدر خوشحال هستید و به او افتخار می کنید. شما می توانید برای فرزند خود هدیه بخرید و او را تشویق کنید که به مدرسه برود. البته حواستان باشد که این کار باعث نشود فرزند شما یک کودک شرطی شود.

یک برنامه روزانه برای بعد از مدرسه کودکتان تنظیم کنید
با کمک و مشورت فرزندتان، برای او یک برنامه روزانه داشته باشید. با سازماندهی کردن و برنامه ریزی کردن برای کودک خود، او احساس حمایت می کند. هنگامی که فرزندتان از مدرسه به خانه می آید روتینی را در نظر بگیرید که هم برای شما و هم کودکتان مفید باشد. لازم نیست که کار فوق العاده سختی را برنامه ریزی کنید. دانستن اینکه قرار است چگونه روز خود را بگذراند، می تواند به کودکتان کمک کند تا با استرس و اضطراب های خود کنار بیاید. سعی کنید برنامه های تفریحی و استراحت را در برنامه ریزی های خود قرار دهید تا کودکتان احساس شادی و خوشحالی را جایگزین استرس و نگرانی هایش کند.

از مشاور مدرسه کمک بگیرید
اگر همچنان ناراحت هستید و می گویید هر کاری کردم دخترم یا پسرم به مدرسه نمیره! و نتوانسته اید میزان وابستگی فرزندتان و اضطراب جدایی او را کاهش دهید. بهتر است از یک مشاوره تلفنی خانواده یا مشاوره تحصیلی در این باره کمک بگیرید. مشاور در ابتدا مشکل فرزندتان را بررسی کرده و اگر اختلال اضطراب جدایی دارد آن را تشخیص می دهد. سپس به شما راهکارهای موثر و مفیدی ارائه می دهد که به کاهش هراس از مدرسه و کاهش اضطراب جدایی کودک شما کمک بسیار زیادی می کنند.

سخنی از مشاوران آویژه
برای کاهش وابستگی کودک به مادر و کمک به رفتن بچه به مدرسه باید صبور باشید و آرامش خود را حفظ کنید. کاهش اضطراب جدایی در کودکان امری است که نیاز به صرف زمان دارد. شما به یکباره نمی توانید کودک خود را از وابستگی ها نجات دهید. بلکه با تلاش و انجام راهکارهای ساده ای که در بالا گفته شد آن هم برای مدت چند هفته، می توانید وابستگی کودک به والدین را کاهش دهید. هرگز از زور، سرزنش کردن، مقایسه و یا تنبیه کودک خود برای رفتن بچه به مدرسه استفاده نکنید. این عملکردها نه تنها مسمر ثمر نیست بلکه باعث بدتر شدن اوضاع و افزایش اضطراب و استرس کودک می شود. پس سنجیده و با آرامش عمل کنید.

تشویق کودک برای رفتن به مدرسه و علاقه مند کردن کودک به مدرسه نیاز به تلاش شما دارد. شما باید سعی کنید که فرزندتان را از منفی نگری و خیال بافی های منفی در رابطه با مدرسه و هراس از مدرسه دور کنید. می توانید از خاطرات شیرین خود در دوران تحصیل استفاده کنید و فرزندتان را مشتاق رفتن به مدرسه یا مهد کودک کنید.

سوالات متداول
چرا فرزندم نگران مدرسه رفتن است؟

اضطراب در رابطه با مدرسه رفتن می تواند نشانه یک اختلال اضطرابی یا مشکل دیگری در مدرسه باشد. به عنوان مثال: یک کودک مبتلا به OCD ممکن است از رفتن به مدرسه اجتناب کند. زیرا مدیریت اضطراب در آنجا برای او سخت است. کودکی که مورد آزار و اذیت قرار گرفته ممکن است از رفتن به مدرسه بترسد زیرا رقیبانش در آنجا هستند.

آیا باید کودک مبتلا به اضطراب  جدایی را مجبور به مدرسه رفتن کرد؟

اجبار و یا استفاده از زور و تنبیه برای رفتن به مدرسه اصلا کار درستی نیست. نسبت به اضطراب جدایی فرزند خود احساس همدلی و درک داشته باشید. اما هرگز با او هم نظر نباشید. نسبت به مدرسه رفتن فرزند خود قاطع باشید. به او بگویید مطمئن هستید که می تواند با ترس هایش روبرو شده و مقابله کند. خودتان نیز با استفاده از روش های مختلف به او کمک کنید تا با اضطراب و نگرانی هایش مقابله کند.
منبع: شماره مشاوره خانواده

چگونه خودباوری نوجوانان را افزایش دهیم؟ مسلما شما نیز به عنوان والدین، می خواهید اعتماد به نفس در نوجوانان را افزایش داده و به آنها کمک کنید نسبت به اینکه چه کسی هستند و توانایی های خود، ایمان و اطمینان داشته باشند. سال های نوجوانی پر از تغییرات مهم برای نوجوانان است. نوجوانان در حال جست و جو جایگاه خود در جهان هستند، به همین دلیل افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان نیز حائز اهمیت بسیار زیادی است. دختر نوجوان یا پسر نوجوانی که اعتماد به نفس خوبی نداشته باشد نمی تواند مانند سایر هم سن هایش اجتماعی، شاد، فعال و … باشد. پس تقویت اعتماد به نفس در پسران و دختران و درمان اعتماد به نفس پایین نوجوانان باید یکی از دغدغه های مهم والدین باشد.

راه های افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان چیست؟ چگونه عزت نفس را در نوجوانان افزایش دهیم؟ مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی آویژه به بررسی خودباوری در نوجوانان پرداخته و مقاله جامع زیر را نگارش کرده اند. پس اگر شما نیز نگران تربیت صحیح نوجوانان بوده و به دنبال یافتن پاسخ مناسب برای سوالات خود در رابطه با افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان دختر و پسر، رفتار صحیح با دختر بی اعتماد به نفس و پسر بی اعتماد به نفس هستید، مطالعه این مقاله جامع و کاربردی را از دست ندهید.

مرکز مشاوره خانواده آویژه با همراهی مشاوران و روانشناسان متخصص، تلاش می‌کند راهکارهایی علمی، کاربردی و قابل اعتماد برای حل چالش‌های فردی، خانوادگی و تربیتی ارائه دهد.

اگر به دنبال آگاهی بیشتر و تصمیمی آگاهانه‌تر برای آرامش خود و خانواده‌تان هستید، با ما همراه باشید.

افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان
همانطور که می دانید، دختران و پسران از نظر بیولوژیکی و روان شناختی تفاوت هایی را با هم دارند. این تفاوت ها گاهی نحوه رفتار صحیح با آنها را متمایز می سازد. لازم به ذکر است، برخی از راهکارهای بالابردن اعتماد به نفس در نوجوانان کلی بوده و ربطی به جنسیت ندارد. برخی دیگر نیز مثلا برای دختران از اهمیت بیشتری نسبت به پسران برخوردار است. به همین دلیل ما نیز در این مقاله راه های افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان پسر و دختر را به صورت جداگانه مورد بررسی قرار داده و برخی از مهم ترین رفتارها و راهکارهای تقویت اعتماد به نفس در نوجوانان دختر و پسر را برای شما عزیزان نگارش کرده ایم.

راه های افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان دختران
در روزگاری که جهان از عکس های مدلینگ های لاغر و زیبا پر شده است، تربیت دخترانی با اعتماد به نفس و خودباوری بالا واقعا دلهره آور است. اما شما به عنوان والدین می توانید تاثیر به شدت زیادی در تقویت اعتماد به نفس در نوجوانان خود داشته باشد. برخی از مهم ترین راهکارها برای تقویت اعتماد به نفس و درمان اعتماد به نفس پایین در نوجوانان دختر عبارتند از:

پذیرش و دوست داشتن اندام و ظاهر خود
دختران بیشتر از پسران به اندام، وزن، زیبایی صورت و بدن خود اهمیت می دهند. در این میان، مادران تاثیر بسیار زیادی خواهند داشت. شما به عنوان یک زن باید از اندام و ظاهر خود راضی بوده و آن را دوست داشته باشید. تا دخترتان نیز از شما الگوبرداری کند. پس هرگز از جملاتی مانند: آیا این لباس مرا چاق نشان می دهد. یا من نسبت به خاله خیلی چاق ترم و … استفاده نکنید. سعی کنید بدن و ظاهر خود را دوست داشته و به دخترتان نیز آموزش بدهید که آنگونه که هست خودش را دوست داشته باشد و بداند بهترین اندام و ظاهر را دارد. هرگز اندام و ظاهر دختر نوجوان خود را با دیگر دختران مقایسه نکنید. این کار باعث می شود که اعتماد به نفس دخترتان کاهش یافته و از حضور در اجتماعات و مکان های شلوغ خودداری کند.

ورزش های گروهی را در برنامه قرار دهید
تحقیق در مورد اعتماد به نفس در نوجوانان نشان می دهد، دختران نوجوانی که در تیم ها و گروه ها بازی می کنند، از اعتماد به نفس بیشتری برخوردار هستند. آنها می توانند به راحتی با دیگران ارتباط برقرار کرده و برای رسیدن به موفقیت، به توانایی های خود ایمان داشته باشند. پس برای افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان دختر، ورزش های گروهی را در برنامه روزانه آنها قرار دهید.

مهارت قاطعیت را افزایش دهید
دختران نیز مانند پسران حق انتخاب و تصمیم گیری دارند. نباید آنها را به کارهایی که نمی خواهند انجام دهند، مجبور کرد. سعی کنید برای افزایش و تقویت اعتماد به نفس در نوجوان دختر خود، به او یاد بدهید که چگونه با قاطعیت از نظر خود دفاع کند. یک دختر نوجوان قاطع می تواند به راحتی از حق خود دفاع کرده و با اعتماد به نفس بالایی که دارد، کارهایی را انجام دهد که در آن توانا است. پس به دختر نوجوان خود اجازه دهید که انتخاب کنید و به انتخاب های او احترام بگذارید.

به تحصیلات و سواد دخترتان اهمیت بدهید
متاسفانه در برخی از جوامع و فرهنگ ها، به سواد و تحصیل دختران به اندازه پسرها بها داده نمی شود. تحصیلات و داشتن سواد می تواند باعث افزایش خودباوری در نوجوانان شود. پس برای شما مهم باشد که نوجوان دختر شما نیز از سطح سواد بالایی برخوردار باشد تا بتواند با اعتماد به نفس بالا در مکان های شلوغ حضور یافته، صحبت کند و توانایی های خود را باور کرده و رشد کند.

تعریف و تمجید به دور از تعریف از ظاهر
تعریف و ستایش خود را به دور از ظاهر دختران هدایت کنید. به جای اینکه یک دختر را به دلیل اندام و ظاهر زیبا مورد ستایش قرار دهید، او را به خاطر توانایی ها و عملکرد خوبش ستایش کنید. افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان دختر با افزایش خودباوری آنها نسبت به خود و توانایی هایشان همراه است. پس سعی کنید توانایی های نوجوان دختر خود را نیز در نظر گرفته و او را به این باور برسانید که توانا، متخصص و کاربلد است.

تقویت مهارت های نوجوان
سعی کنید برای افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان دختر، آنها را در فعالیت هایی که باعث ایجاد حس اعتماد به نفس می شود، در گیر کنید. فعالیت هایی مانند تئاتر، ورزش، موسیقی، هنر، اردوهای علمی و هرچیزی که می تواند به دختر نوجوان شما کمک کند خود را از طریق کلمات، خلاقیات ها و یا فعالیت ها نشان دهد و به توانایی های خود ایمان داشته باشد.

مراقب فیلم ها و مجلاتی که در خانه می بینید، باشید 
دختران در سن نوجوانی، در رابطه با مد، اندام و ظاهر خود کنجکاو هستند. آنها به دنبال این هستند که ظاهر و اندامشان بهتر از همه بوده و مورد تحسین واقع شوند. تحقیقات نشان می دهد که پس از 15 دقیقه نگاه کردن به یک مجله مد، خلق و خوی نوجوانان دختر از کمنجکاوی و اشتیاق به مقایسه خود و تحقیر کردن اندام و ظاهر خود تغییر می کند. پس حواستان باشد که وجود این تصاویر، باعث اعتماد به نفس پایین دخترتان نشود.

با دخترتان مانند یک دختر ضعیف رفتار نکنید
والدین، مخصوصا پدرها، سعی کنید هیچ گاه دختر خود را یک موجود کوچک، شکننده، درمانده و ناتوان ندانید. با آنها به گونه ای رفتار نکنید که نشان بدهد شما آنها را ضعیف می دانید. درعوض به دختر خود فرصت بدهید تا تجربه کسب کند. هنگامی که شما دختر نوجوان خود را ضعیف بدانید، او نیز ناخودآگاه این را قبول کرده، توانایی هایش را نادیده گرفته و به آنها باور ندارد. در نهایت، یک دختر بی اعتماد به نفس تحویل خواهید گرفت. برای درمان اعتماد به نفس پایین دختر و یا تقویت خودباوری نوجوانان، آنها را قدرتمند، محکم، توانا و سخت کوش خطاب کنید.

راه های افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان پسر
تقویت اعتماد به نفس در نوجوانان پسر به اندازه دختران مورد توجه قرار نمی گیرند. یک باور غلط وجود دارد که می گوید پسرها احساسات زیادی ندارند یا احساساتی نیستند. باید گفت این تصور به شدت نادرست است. والدین باید برای پسران خود وقت گذاشته و به احساسات و آنچه که می خواهند اهمیت دهند. نوجوانان پسر اعتماد به نفس پایینی خواهند داشت اگر خانواده به آنها اهمیت نداده و افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان پسر را جدی نگیرد. برخی از مهم ترین راهکارها برای تقویت اعتماد به نفس و درمان اعتماد به نفس پایین در نوجوانان پسر عبارتند از:

به مشکلات در مدرسه اهمیت بدهید
پسرها نسبت به دختران تکانشگرتر هستند. پسران نوجوان نمی توانند ساعت ها ساکت و آرام در کلاس درس بنشینند. اما رفتار نادرست و برخورد غیر صحیح با آنها نیز باعث کاهش اعتماد به نفس نوجوانان پسر می شود. پس سعی کنید در ابتدا مشکلاتی که پسر نوجوان شما در مدرسه دارد را بفهمید. سپس به دنبال راهکارهایی برای جبران آن باشید. مثلا می توانید از تعریف و تمجید استفاده کنید. هنگامی که پسرها را حتی بخاطر کوچکترین کار مثبت تشویق کنید، آنها اعتماد به نفس مناسبی پیدا می کنند و می توانند با تکیه بر توانایی های خود مشکلات را حل کنند. اعتماد به نفس بالا می تواند به آنها کمک کند که حتی توانایی کنترل تکانشگری خود را پیدا کنند.

پسران نوجوان را به چالش بکشید
پسران عاشق رهبری و به سرانجام رساندن کارها هستند. پسر نوجوان خود را به چال بکشید و به آنها اجازه دهید مهارت های خود را توسعه دهند. اجازه بدهید که خودشان کارها را انجام داده و رهبری را به عهده بگیرند. موقعیت هایی را ایجاد کنید که پسر بتواند مهارتی را توسعه دهد و یا توانایی خود را نشان دهد. با این کار اعتماد به نفس در نوجوان پسر شما افزایش می یابد.

در مورد متفاوت بودن صحبت کنید
برخی از پسران در دوران نوجوانی دائم خود را با دیگران مقایسه می کنند. آنها از خود می پرسند چه کسی قوی تر است؟ چه کسی قدبلندتر است؟ و … سعی کنید در رابطه با اینکه افراد از نظر توانایی ها با هم متفاوت هستند و هرکسی توانایی منحصر به فرد خود را دارد و با سرعت متفاوت رشد می کند با پسر نوجوان خود صحبت کنید. سپس مهارت ها و توانایی های عالی پسر خود را برشمارید تا فرزندتان متوجه شود که او نیز قدرتمند بوده و عالی است. برای درمان اعتماد به نفس پایین نوجوانان پسر، اجازه ندهید آنها خود را با دیگران مقایسه کرده و در مقایسه توانایی های خود  با دیگران شکست خورده و ناامید شوند.

 به احساسات آنها اهمیت بدهید
والدین، به خصوص پدرها، باید در رابطه با بیان احساسات و بروز آنها به پسر نوجوان خود کمک کنند. هرگز عواطف و احساسات پسر خود را نادیده نگیرید. اینکه پسران احساساتی نیستند، کاملا اشتباه است. آنها نیز مانند دختران، به در آغوش گرفتن، بوسیدن و نوازش والدین خود احتاج دارند. با پسر خود هنگامی که ناراحت یا عصبانی است صحبت کنید. به او بگویید که هرموقع دوست داشت می تواند در مورد احساسات خود با شما صحبت کند. به یاد داشته باشید که اهمیت ندادن به احساسات نوجوانان پسر، آنها را به یک پسر بی اعتماد به نفس و گوشه گیر تبدیل می کند.

پسران را از گریه منع نکنید
یکی از بزرگترین جملات اشتباه در تربیت پسران این است که : پسر گریه نمی کند. چرا پسران نباید گریه کنند؟ به پسر نوجوان خود بگویید که نباید از اشک ریختن و گریه کردن خجالت بکشد. ابراز احساسات و گریه کردن به معنای ضعیف بودن نیست. اگر شما به پسر خود یاد بدهید که مردها گریه نمی کنند. هنگامی که احساساتش فوران می کند و نیاز به گریه کردن دارد. خود را فرد ضعیفی می داند و اعتماد به نفس خود را از دست می دهد. اما اگر پسر بداند گریه کردن اصلا بد نیست، حتی هنگام ناراحتی ها، اشک ریختن را ضعیف بودن نمی داند.

 ترس از شکست را در پسر خود کاهش دهید
اشتباهات و شکست ها می توانند اعتماد به نفس در نوجوانان را کاهش دهند. در هنگام مواجه نوجوان پسر با شکست، صحبت ها و حمایت های شما ضروری است. یکی از نکات برای آموزش اعتماد به نفس به نوجوانان این است که به آنها بگویید شکست و اشتباهات یک تجربه بسیار مهم در زندگی هستند. هرگز از شکست ها نترسند و ناامید نشوند. بلکه به آن به چشم تجربه نگاه کنند. اگر نوجوانان از شکست خوردن بترسند، هنگام مواجه با آن اعتماد به نفس و خودباوری خود را از دست داده و دست از تلاش برمیدارند. پس سعی کنید ترس از شکست را در نوجوانان خود کم کنید. شما می توانید برای کاهش ترس از شکست فرزند خود، از مشاوره نوجوان کمک بگیرید. آنها شما را راهنمایی کرده و راهکارهای مناسبی برای شما خواهند داشت.

بی قید و شرط، عشق بورزید
به نوجوان خود اطمینان بدهید که عشق شما نسبت به او به نمرات، توانایی ها، عملکرد و یا هر عامل دیگری بستگی ندارد. به آنها ثابت کنید که هرگونه که باشند، دوستشان دارید. همچین برای موفق شدن و شاد بودن آنها تمام تلاش خود را می کنید. اگر فرزند نوجوان شما احساس کند که به دلیل نمرات بالا یا توانایی هایی که دارد او را دوست دارید. هنگامی که با شکست روبه رو می شود، امید خود را از دست داده و اعتماد به نفسش کاهش می یابد. چون احساس می کند دیگر مورد قبول شما نیست. عشق بی قید و شرط باعث افزایش اعتماد به نفس و خودباوری نوجوانان می شود.

از توانایی ها و فرصت های جدید آنها استقبال کنید
انجام فعالیت های جدید، کشف استعدادها و توانایی های نوجوانان می تواند به افزایش اعتماد به نفس نوجوانان کمک کند. پسر نوجوان خود را تشویق کنید تا بتواند فرصت های جدیدی را برای کشف استعدادهایش پیدا کند. تسلط بر مهارت های جدید به آنها کمک می کند تا احساس بهتری نسبت به خود داشته باشند و اعتماد به نفسشان افزایش یابد.

سخنی از مشاوران آویژه
افزایش خودباوری در نوجوان باعث می شود که او توانایی ریسک کردن، تفکر و کشف استعدادهای خود را بدست آورد. اعتماد به نفس در نوجوانان باعث می شود که آنها افرادی انعطاف پذیر، موفق و شاد باشند. برای تقویت اعتماد به نفس در نوجوانان تلاش کنید و آنها را به چالش بکشید. چیزهای جدید امتحان کنند و به آنها در تعیین اهدافشان کمک کمنید. اگر نمی دانید چگونه کمبود اعتماد به نفس نوجوانان را از بین برده و به درمان اعتماد به نفس پایین در نوجوانان بپردازید، بهتر است از مشاوره خانواده در این زمینه کمک بگیرید. آنها به شما یاد می دهند که چگونه نوجوانی با اعتماد به نفس سالم داشته باشید.

سوالات متداول
آیا والدین می توانند باعث کاهش اعتماد به نفس نوجوانان شوند؟
بله، روش های تربیتی والدین، نحوه ساختن تصور کودک از خود را تعیین می کند. والدین بیش از حد درگیر و بی توجه، هر دو نقش کلیدی در اعتماد به نفس نوجوانان دارند. والدین سخت گیر نیز نوجوانان را وادار می کنند که باور کنند به اندازه کافی خوب نیستند.

چه چیزی باعث کاهش اعتماد به نفس نوجوانان می شود؟
شایع ترین علل اعتماد به نفس پایین در نوجوانان عبارتند از: والدین غیرحمایت کننده. دوستانی که تاثیرات بدی دارند. رویدادهای استرس زا در زندگی مانند طلاق یا مرگ یکی از عزیزان. توجه نکرده و احترام قائل نشدن برای نوجوانان.

آیا نمی دانید چگونه با پسر جوان خود رفتار کنید؟ تربیت پسران نوجوان همیشه آسان نیست. رفتار با پسر نوجوان 15 یا 16ساله نیازمند صبر و همدلی و شفقت است. تربیت پسر نوجوان می تواند به ویژه در شرایط منحصر به فرد امروزی چالش برانگیز باشد.

در نتیجه سبک زندگی امروزی، جوانان بیش از هر زمان دیگری انزوا، تنهایی و اضطراب را تجربه می کنند. پسران جوان همیشه در اتاق خود می‌مانند و ساعت‌ها ی زیادی را در شبکه های اجتماعی سپری می‌کنند.

علاوه بر این، در حالی که دختران بیشتر در مورد احساسات خود صحبت می کنند، پسران نوجوان تمایل دارند مشکلات خود را درون خود بریزند. از این رو، نوجوانان پسر حمایت والدین یا کمک حرفه ای مورد نیاز خود را دریافت نمی کنند.

مرکز مشاوره خانواده آویژه با همراهی مشاوران و روانشناسان متخصص، تلاش می‌کند راهکارهایی علمی، کاربردی و قابل اعتماد برای حل چالش‌های فردی، خانوادگی و تربیتی ارائه دهد.

اگر به دنبال آگاهی بیشتر و تصمیمی آگاهانه‌تر برای آرامش خود و خانواده‌تان هستید، با ما همراه باشید.

چگونه با رفتار پرخطر پسران نوجوان برخورد کنیم؟
پاسخ این سوال که چگونه پسر نوجوان خود را تربیت کنید؟ با درک دلایل اصلی مشکلات پسران نوجوان شروع می شود. پسران نوجوان در این سال‌های پرتلاطم چه چیزی را تجربه می‌کنند؟ و والدین نوجوانان چگونه می توانند ارتباطی موثر با فرزندان خود ایجاد کنند؟

وقتی والدین در مورد برخورد با پسران جوان صحبت می کنند، اغلب به رفتار مخاطره آمیز فرزند خود اشاره می کنند. رفتار خطرناک پسران ممکن است شامل موارد زیر باشد:

رانندگی بی پروا

رابطه جنسی محافظت نشده

سوء مصرف مواد، که در بین پسران جوان بیشتر از دختران است

زیاده روی در نوشیدن الکل

سیگار کشیدن

رفتاری که ممکن است منجر به خشونت یا آسیب شود - به عنوان مثال، دعوا، حمل سلاح، یا شرکت در فعالیت های تفریحی ناامن..

دلایل زیادی وجود دارد که باعث می شود جوانان به سمت رفتارهای پرخطر کشیده شوند. استرس‌های بیرونی می‌توانند پسرهای جوان را به سمت رفتارهای پرخطر سوق دهند تا از بین بروند. علاوه بر این، فشار همسالان می تواند یک عامل موثر باشد.

یک مطالعه مشاوره روانشناسی پسران جوانان نشان داد که ریسک کردن برای جوانان می تواند راهی باشد تا دنیای خود را کشف کنند و بیشتر حس ماجراجویی خود را ارضا کنند.

اصول تربیت پسران نوجوان
تعجب نکنید! تربیت دختر و پسر با هم فرق دارد. نکته این است که پسران و دختران زمانی بهترین عملکرد را دارند که والدینشان با توجه به جنسیت فرزندانشان به نیازهای آنها پاسخ دهند.

در اینجا 21 استراتژی رفتار با پسر نوجوان برای شما آورده شده است:

 چگونه با پسرها ارتباط برقرار کنیم؟
زمان مناسبی را برای برقراری ارتباط انتخاب کنید
والدینی که می خواهند به بهترین وجه با پسران خود ارتباط برقرار کنند باید راهی برای ورود به چارچوب زمانی آنها پیدا کنند. والدین می توانند در مورد چیزهایی که پسرشان اکنون به آنها علاقه مند هست، با آنها صحبت کنند. وقتی پسران شما زیر 10 سن دارند، این کار نسبتا آسان است، اما در جوانی این کار چالش برانگیزتر است.

برای وارد شدن به چارچوب زمانی یک پسر جوان باید کمی حیله گر باشید. والدینی که مچ نوجوانشان را قبل یک مهمانی می گیرند، ممکن است شانس بیشتری برای ورود به این چارچوب زمانی داشته باشند، نسبت به والدینی که از راه دور نقش پدر و مادری را ایفا می کنند!

در حین انجام کار با پسرها صحبت کنید
یکی از راه‌های صحبت کردن با پسرها این است که آنها را به حرکت درآورید. با هم به پیاده روی بروید، ظرف ها را با هم بشویید یا کار دیگری انجام دهید، در این شرایط متوجه خواهید شد که زبانشان باز و بیشتر صحبت می کنند. باید بدانید در روانشناسی پسران نوجوان فشار صحبت کردن با فعالیت های مشترک از بین می رود. در روانشناسی جوانان همانطور که فعالیت و بازی زبان پدری است، فعالیت نیز حالتی است که بسیاری از پسران را وادار به صحبت کردن می کند.

بپرسید “چی؟” نه “چرا؟”
اگر پسر شما رفتار بد انجام داد، هرگز از او نپرسید “چرا؟” او معمولاً نمی تواند به شما پاسخ درستی دهد. در عوض، او را وادار کنید که رفتار بدش را دوباره مرور کند و دریچه‌ای به تفکر در آن زمان باز کند. “وقتی این کار بد را انجام دادی به چه چیزی فکر می کردی؟” “چه چیزی باعث شد که شما بخواهید این کار را انجام دهید؟” “دفعه بعد چه کار متفاوتی انجام خواهید داد؟” این نوع سوالات به تربیت پسران کمک می کند تا مطمئن شوند که  از تجربیات خود یاد می گیرند تا دفعه بعد که در موقعیتی مشابه قرار می گیرند رفتار متفاوتی داشته باشند.

روانشناسی رفتار با پسران
خیلی نصیحت نکنید
پسرها، بیشتر از دخترها، به جای اینکه از نصیحت شدن چیزی را یاد بگیرند، از تجربیات خودشان می آموزند. برای تربیت پسران سعس کنید بسیار آرام و منطقی باشید و آنها را قضاوت نکنید تا پسرتان حرف شما را قبول کند.

فضایی برای تعامل ایجاد کنید
ممکن است برای پسرتان یک روز بد در مدرسه با یک درگیری در بدو ورود به خانه همراه شود، به خصوص اگر از او این سوال پرسیده شود:

“امروز چیکار کردی؟” پاسخ او “……………!!” پس از کوبیدن در اتاق خوابش باشد. او وارد غار خود می شود و در آنجا وقت خود را صرف می کند تا راه حلی برای مشکلات خود پیدا کند. به طور کلی به درون خود می رود تا از منابع داخلی خود استفاده کند.

در مقابل با عشق بگویید: «عزیزم، همه چیز خوب است؟ دوست داری در موردش صحبت کنیم؟»  بهترین راه حل برای تربیت پسر این است که قبل از صحبت کردن، صبر کنید تا او از غار خود بیرون بیاید. به طور کلی، او زمانی بیرون می‌آید که آماده باشد و آنچه را که برایش اتفاق افتاده درک کرده باشد. این زمان برای صحبت کردن مناسب است.

به او یاد دهید که خودش را آرام کند
بسیاری از پسران برای تنظیم احساسات مشکل دارند. وقتی پسری عصبانی می‌شود سطح تستوسترون او افزایش می‌یابد و این عصبانیتش را بیشتر می‌کند. سپس عصبانیت باعث می شود کنترل رفتار خود را به طور کامل از دست بدهد. در روانشناسی پسران جوانان و نوجوانان بسیار مفید است که به پسرها آموزش دهیم که کمی زمان بگذارند تا آرام شوند و دوباره کنترل رفتار خود را به دست آورند.

تنفس عمیق، انجام تمرینات ورزشی یا فکر کردن به چیزهای متفاوت راه های ساده ای برای آرام شدن هستند. پسرانی که یاد نمی گیرند در دوران کودکی احساسات خود را کنترل کنند، به طور قطع یاد نمی گیرند که خشم خود را در بزرگسالی تنظیم کنند. این را به عنوان یک مهارت حیاتی برای تربیت پسران علامت گذاری کنید.

پسران را تشویق کنید تا خرابکاری هایشان را درست کنند
بسیاری از پسرها پس از درگیری همه چیز را فراموش می کنند و به حالت عادی باز می گردند. در مقایسه با دختران که درگیری را بسیار بیشتر از حد لازم کش می دهند، که این در روانشناسی نوجوان پسر اغلب به عنوان یک نقطه قوت یا مثبت دیده می شود.

با این حال، پسرها به ترمیم روابط و کارهای اشتباه خود اهمیت نمی دهند، بنابراین پسر ها بیشتر بی احساس یا بی توجه در نظر گرفته می شوند. پس از درگیر شدن پسرتان با خواهر یا برادر یا دوستانش، او را تشویق کنید تا با فردی که آسیب دیده صحبت کنند و اشتباهشان را چه با عذرخواهی یا یک عمل محبت آمیز جبران کنند.

از طرف دیگر، کاری کنید که پسرتان و شخصی که به او آسیب زده بنشینند تا درباره کارهایی که دفعه بعد نباید انجام دهند، صحبت کنند. برخی از پسرها برای ایجاد همدلی و مشاهده اینکه چگونه اظهارات یا رفتار آنها می تواند تأثیر نامطلوبی بر دیگران بگذارد، نیازمند تربیت بیشتری هستند.

ایجاد اعتماد به نفس در پسرها
به علاقه مندی های آنها احترام بگذارید
پسرها به جمع آوری کلکسیون ها علاقمند هستند. جمع آوری این جور چیزها می تواند بسیاری از والدین را دیوانه کند، اما این کار برای رشد طبیعی سالم پسران مرتبط است.

جلو دیگران از او تعریف نکیند
پسرها تمجید و تشویق شدن را دوست دارند، به خصوص اگر با نیت واقعی بیان شود. تمجید کردن خصوصی برای پسران موثرتر از تشویق شدن جلو دیگران است زیرا ممکن است از تمجید در مقابل دوستان یا بستگان خود خجالت بکشند. به آنها بگویید چه می بینید و چه احساسی دارید. “وای. شما اتاق را خیلی خوب مرتب کرده اید و همه چیز را جایی که باید باشد گذاشتید.» چنین نظراتی که واقعاً اعتماد به نفس پسرتان را تقویت می کند.

اجازه دهید کاری کند که به آن علاقه دارد!
پسران وقتی وقت خود را در فعالیت‌ها یا مکان‌هایی می‌گذرانند که از آن لذت می‌برند، بسیار خلاق و با نشاط می شوند. جایی که موفقیت را تجربه می کنند و جایی که احساس اعتماد به نفس می کنند. اگر ورزش برای پسر شما مناسب است، اجازه دهید او زمان زیادی را در آن محیط ها بگذراند تا بتواند احساس اعتماد به نفس بیشتری را تجربه کند. اعتماد به نفس اثر گلوله برفی دارد و اغلب تاثیرش به مناطق دیگر شخصیت پسرتان منتقل می شود.

به موفقیت پسرتان کمک کنید
به پسران برای یادگیری انگیزه بدهید
پسرها عملگرا هستند. آنها به دلیل و انگیزه برای یادگیری یا انجام کارهایشان نیاز دارند. یادگیری آنها را به چیزی که به آن علاقه دارند پیوند دهید. اگر آنها عاشق فوتبال هستند، آنها را به خواندن، نوشتن و صحبت در مورد فوتبال یا راه هایی که می توانند در فوتبال بهتر عمل کنند، تشویق کنید. در تربیت نوجوان پسر یادگیری را تا حد امکان به زندگی آنها پیوند دهید.

هر روز در مقابل پسرتان مطالعه کنید
خواندن پیش‌بینی‌کننده موفقیت در مدرسه است. وقتی الگوهای مهم پسرتان(مامان و بابا) هم مطالعه کنند، آنها برای خواندن ارزش بیشتری قائل می شوند. مطمئن شوید که آنها می بینند که شما برای اهداف مختلف مطالعه می کنید( برای لذت بردن، برای پختن یک غذا یا حل مشکل).

یادگیری پسرها بیشتر دیداری است تا شنیداری
پسرها بیشتر از دخترها با دیدن یاد می گیرند تا شنیدن، بنابراین از چارچوب ها، فهرست ها و نمودارها برای کمک به درک او استفاده کنید. به جای اینکه برای تربیت پسران با آنها صحبت کنید سعی کنید خواسته های خود را نشان دهید.

یاد آوری را به پسرها آموزش دهید
مفهوم نشانه گذاری برای پسرانی که فراموشکار هستند یا برای کسانی که در حال یادگیری یک رفتار جدید هستند واقعا مفید است. این شامل پیوند دادن یک رفتار جدید یا فعالیتی است که باید به خاطر بسپارند با رفتاری که قبلا انجام داده اند. پسری که می‌خواهد کاردستی را به مدرسه بیاورد، ممکن است شب قبل آن را کنار میز صبحانه بگذارد.

تربیت پسران و شبکه های اجتماعی
زمان های بدون شبکه های اجتماعی داشته باشید
دانستن اینکه چه زمانی شبکه های اجتماعی را کنار بگذارید به همان اندازه مهم است که بدانید چه زمانی باید از آن به درستی استفاده کنید. یکی از راه‌های آموزش مناسب بودن استفاده از شبکه های اجتماعی، مشخص کردن زمان های بدون این پلتفرم ها به خانواده‌تان است. به عنوان مثال، میز شام و زمان صرف غذا باید از شبکه های اجتماعی دوری کنید و گفتگوهای رو در رو داشته باشید. اتاق‌های خواب باید حداقل در شب بدون شبکه های اجتماعی باشد تا به پسرتان کمک کند خواب مورد نیاز خود را برای استراحت داشته باشند.

بین کاربردهای فناوری های دیجیتال تفاوت قائل شوید
فناوری دیجیتال سه هدف دارد: ارتباط، آموزش و سرگرمی. در تربییت فرزندتان آگاه باشید که پسرتان چگونه از این فناوری استفاده می کند، که بر نحوه واکنش شما به آنها تأثیر می گذارد. رویکرد خود را با توجه به استفاده از فناوری کودکان تغییر دهید.

مطمئن شوید که پسرها در دنیای واقعی بازی می کنند
سخت تلاش کنید تا مطمئن شوید که پسرتان وقت خود را صرف بازی واقعی می کند. شعار مادر «برو بیرون و بازی کن» که بسیاری از ما با آن آشنا هستیم، اکنون چیزی شبیه به «دستگاه بازی را زمین بگذار». حالا برو بیرون و بازی کن.» شده است.

راهکارهای تربیت پسران برای مادران
مهارت های روابط عاطفی را به پسرتان بیاموزید
مادران به طور کلی در زمینه های تربیت فرزند، قوی تر از پدران هستند. مادران معمولاً در تربیت پسران خود در مورد طیف وسیعی از ارزش‌ها (مانند تحمل، پشتکار و وفاداری) و همچنین کمک به آنها در تعامل با دیگران کار بسیار خوبی انجام می‌دهند. به آنها بیاموزید که با شما خوب رفتار کنند تا با سایر زنان زندگی خود از جمله خواهر و شریک زندگی خود با احترام و مهربانی رفتار کنند.

کنارشان باشید اما کنترل نکنید
در روانشناسی تربیت پسرها، آنها اغلب نیاز دارند که چیزهایی را خودشان پیدا کنند و یاد بگیرید. در دوران نوجوانی کمی آنها را آزاد بگذارید، اما مطمئن شوید که در کنار آنها هستید. پسران نوجوان باید مطمئن شوند که مادرانشان همیشه در کنارشان خواهند بود. این آنها را قوی می کند.

راهکارهای تربیت پسران برای پدران
زودتر با پسرتان جوش بخورید
برای شروع رابطه و بازی با پسرانتان منتظر نمانید تا «آنقدر بزرگ شوند که با آنها وقت بگذرانید». در مشاوره نوجوان یکی از راه‌های اطمینان از ارتباط زودهنگام این است که ده دقیقه در روز را به تنهایی با پسرتان وقت بگذرانید.

به پسر خود افتخار کنید
پسرها به شدت دوست دارند پدرانشان به آنها افتخار کنند. روانشناسی نوجوان می گوید اگر پسری ببیند که پدرش به او افتخار می‌کند، فکر میکند که دوستش دارد. این نیاز به تاییدشدن در روح و روان مردان وجود دارد. نمی توان آن را نادیده گرفت اگرچه ما اغلب به راحتی آن را فراموش می کنیم. نیاز به تایید پدرشان تاثیر زیادی بر رفتار پسر، سطح موفقیت او و در نهایت بر ماهیت رابطه آنها دارد.

سوالات متداول
چگونه با یک پسر نوجوان پرخاشگر رفتار کنم؟

1. در خانه قانون وضع کنید. 2. با آرامش با او ارتباط برقرار کنید. شما باید با نوجوان خود در مورد رفتار ناراحت کننده او گفتگو کنید. 3. برای کارهای اشتباه او جای نرمش بگذارید.

سخت ترین سن برای تربیت نوجوان پسر چیست؟

خطرناک ترین سن 14 سالگی است. تحقیقات روانشناسی نوجوان تایید کرده اند که ریسک پذیری دقیقا در همین سن یعنی در اواسط نوجوانی به اوج خود می رسد.

مشاوره نوجوان آویژه
در این مقاله مرکز مشاوره خانواده آویژه در خصوص روانشناسی نوجوانان پسر، نکاتی را بیان کردیم. اگر شما هم دیدگاه و نظراتی دارید و در این مقاله به آن پرداخته نشده است، از شما تقاضا داریم تا آن را در بخش دیدگاه های پست بنویسید تا دیگران هم از آن بهره ببرند و از سوی دیگر در مقاله دیگری در حیطه مشاوره تربیتی نوجوانان به صورت اختصاصی به آن پرداخته شود.
برای نکات بیشتر در مورد تربیت نوجوان پسر، لطفاً با مرکز ما تماس بگیرید. ما خوشحال می شویم به شما کمک کنیم!

نوجوانان باید چیزهای زیادی در مورد زندگی و حل کردن چالش های آن یاد بگیرند. انتخاب دوست در نوجواني یکی از این چالش هاست. با این حال، در این سال‌ها، نوجوان شما یاد می‌گیرد که چگونه دوست پیدا کند و بر مجموعه مهارت‌های اجتماعی خود تسلط یابد.

در دوران نوجوانی دوستی ها خیلی سریع شروع می شوند و از بین می روند. با این حال،شما باید بتوانید به نوجوان خود بیاموزید که چگونه دوستی معنادار داشته باشند و آن را حفظ کنند؟

ملاک و معیار های دوستی در دوران نوجوانی چیست؟

انتخاب دوست در دوره نوجواني چه مهارت هایی نیاز دارد؟

ابتدا با نوجوان خود بنشینید و از او بپرسید که چه ملاک هایی برای انتخاب دوست در نوجواني دارد که در دوست خود به دنبال آن است.

مرکز مشاوره خانواده آویژه با همراهی مشاوران و روانشناسان متخصص، تلاش می‌کند راهکارهایی علمی، کاربردی و قابل اعتماد برای حل چالش‌های فردی، خانوادگی و تربیتی ارائه دهد.

اگر به دنبال آگاهی بیشتر و تصمیمی آگاهانه‌تر برای آرامش خود و خانواده‌تان هستید، با ما همراه باشید.

فرایند دوستیابی نوجوان[/caption]برخی از ملاک و معیار های انتخاب دوست در نوجواني عبارتند از:

وفاداری

سرگرمی

شوخ طبعی

درك كردن

صداقت

توجه

پاسخ نوجوانان درباره انتخاب دوست در دوران نوجوانی شما را شگفت می کند. به خاطر داشته باشید که نوجوانان قبلاً در مورد دوستی چیزهای زیادی را تجربه کرده اند. به یاد داشته باشید که به طور کامل و با دقت به آنها گوش دهید. از این لحظه به عنوان زمانی برای نصیحت کردن و موعظه نوجوانان استفاده نکنید.

مهارت دوستیابی نوجوان[/caption]انواع دوستی در دوران نوجوانی
دوستی ها انواع مختلفی دارند. مثلا:

بهترین دوستان: احتمالاً 1 تا 2 نوجوان دیگر وجود دارند که فرزند شما آنها را در این دسته قرار می دهد.

آشنایان: نه لزوما بهترین دوست ها نیستند، بلکه افرادی هستند که نوجوان شما از گذراندن وقت با آنها لذت می برد.

همکلاسی ها: این نوجوانان، همکلاسی های فرزند شما هستند. فرزند شما ممکن است با آنها تعامل داشته باشند و در پروژه ها با آنها کار کند. با این حال، آنها ممکن است دوستان صمیمی نباشند.

همکاران: اگر نوجوان شما کار می کند، انواع مختلفی از روابط مانند روابط بین سایر همکاران یا با یک سرپرست در محل کارش خواهد داشت.

هم تیمی ها: کسانی که با نوجوان شما در تیم های ورزشی شرکت می کنند.

روابط عاشقانه: شخصی که نوجوان شما با او رابطه عاشقانه دارد.

انواع زیادی از روابط وجود دارد که نوجوان شما می تواند آن ها را پرورش دهد. برخی دوستی های خاص هستند. نوجوانان می توانند به عنوان یک نوع رابطه، مانند یک هم تیمی، آن را شروع کنند و به یک رابطه صمیمی تبدیل شوند.

از نوجوان خود بپرسید که درباره این نوع روابط چه می داند و چگونه در هر یک از آنها فعالیت می کند. چگونه تعاملات مثبت را با هر کدام حفظ می کنند؟

اهمیت دوستیابی در دوران نوجوانی[/caption]انتخاب دوست در دوران نوجوانی و در فضای مجازی
در مورد رابطه دوستی در رسانه های اجتماعی با نوجوانان گفتگو کنید. مهم است که بین دوستی های واقعی و دوستان رسانه های اجتماعی تمایز قائل شویم.

به عنوان مثال، بازی های ویدیویی آنلاین که بازیکنانی از سراسر جهان در آن شرکت می کند. آیا اینها هنوز دوست هستند؟ ممکن است بستگی به تفکر نوجوان شما داشته باشد. بنابراین، انجام گفتگو در مورد دوستی در فضای مجازی با نوجوانان مفید است.

همچنین درباره «ترس از دست دادن» یا (FOMO) صحبت کنید. FOMO زمانی است که نوجوان شما آنقدر می‌ترسد که پیام، یا درخواست دوستی اش را از دست بدهد که دائماً رسانه‌های اجتماعی خود را بررسی می‌کند. به آنها یادآوری کنید که دوستان واقعی اگر فوراً به آنها پاسخ ندهید، ناراحت و نگران نخواهند شد.

مشکلات دوستیابی در نوجوانان[/caption]7 راهکار برای تقویت روابط دوستانه نوجوانان
آیا می خواهید از نوجوان خود برای پیدا کردن دوستان خوب حمایت کنید؟
آیا نگران دوست های جدیدی هستید که نوجوانتان پیدا می کند؟
آیا دوست دارید نوجوان شما گروه دوستی گسترده تری داشته باشد؟

در مورد ارزش صداقت صحبت کنید.
نوجوان خود را تشویق کنید با افرادی که می توانند به آنها اعتماد کنند و با آنها صادق باشند دوست شود. با آنها در مورد چگونگی یافتن یک دوست خوب صحبت کنید که :

باعث شود آنها احساس آرامش کنند.

حقیقت را به آنها بگویید و بدون قضاوت گوش دهید.

آنها را تحت فشار قرار ندهد.

آنها را سرزنش نکند.

آنها را مضطرب نکند.

ویژگی های خوب همسالان را برجسته کنید.
وقتی می بینید همسالان آنها کار مثبتی انجام می دهند، در مورد آن با نوجوان خود صحبت کنید. توضیح دهید که چرا این نوع رفتار را تحسین می کنید. همچنین در مورد ملاک و معیارهای دوستی در دوران نوجوانی که باعث ایجاد دوستی های خوب و قوی می شوند صحبت کنید مانند:

گوش دادن و فهمیدن

اعتماد کردن و حفظ اعتماد

حمایت کردن و احترام گذاشتن

به نوجوان خود یاد دهید که دوستانی با علایق مشترک پیدا کند.
در اینجا چند پیشنهاد برای انتخاب دوست در دوران نوجوانی وجود دارد:

ببینید که نوجوان تان در منطقه شما در برنامه های چه باشگاه ها، گروه های نوجوانان، برنامه های ورزشی یا تعطیلات مدرسه شرکت می کند.

اگر موقعیت خانه شما اجازه می دهد، نوجوان خود را تشویق کنید تا دوستان خود را برای بازی های ویدیویی یا تماشای فیلم به خانه دعوت کند. اگر تمایلی نشان ندادند، از آنها بپرسید چه خبر است، ممکن است نگران ورود خواهر و برادر باشند یا ندانند چگونه از شما درخواست کنند.

ظرافت های دوستیابی نوجوان در روزهای بلوغ[/caption] از روش دوستیابی نوجوان تان حمایت کنید.
به شخصیت نوجوان خود فکر کنید و او را تشویق کنید تا به نقاط قوت خود فکر کند. آنها را تشویق کنید که برای ناهار با کسی که دوست دارند بروند. آنها را تشویق کنید که بروند و کاری را با دوستانشان انجام دهند مانند دوچرخه سواری، پیاده روی.

این روزها، فضای زیادی برای ارتباط آنلاین با افرادی که علایق مشترک شما را دارند وجود دارد. اگر نوجوان شما از طریق فضای مجازی راحت‌تر با دیگران ارتباط برقرار می‌کند، انجمن‌ها و بازی‌های آنلاین می‌توانند مکانی عالی برای افزایش اعتماد به نفس او باشند، به شرطی که به طور مرتب با او تماس بگیرید تا مطمئن شوید که این فضا ایمن است.

از دوستی های خودتان مثال بزنید.
در مورد تجربه های دوستی های خود برای نوجوان تان صحبت کنید. به او اجازه دهید از نحوه رفتار شما با دوستانتان، الگو برداری کند.

به نوجوانان نشان دهید که دوستی یک خیابان دو طرفه است که نیاز به تلاش و پرورش دارد. در مورد کارهایی که با دوستان خود انجام داده اید و روش هایی که از یکدیگر حمایت کرده اید با نوجوان تان صحبت کنید.

نوجوان خود را در برخی از فعالیت‌هایی که با دوستان خوبتان انجام می دهید، مانند مهمانی‌ها، کباب‌های حیاط خلوت، و پیک‌نیک در پارک، مشارکت دهید.

مهارت های اجتماعی را به فرزندان بیاموزید.
به نوجوان خود اعتماد کنید و او را تشویق کنید تا از طریق تجربیات خود قضاوت خوبی داشته باشد.

به آنها بگویید که در کنار آنها هستید اگر نیاز دارند چیزی را از شما پنهان نکنند.

به آنها بگویید که دوستی خوب به زمان نیاز دارد تا رشد کند و آن را با سرعت خودشان انجام دهند.

به آنها یادآوری کنید که برخی از افراد کمی طول می کشد تا سر صحبت را باز کنند و به افراد ساکت تر در دوستی خود فرصت دهند.

آموزش مهارت دوستیابی به نوجوان[/caption] نگران تأثیرات منفی انتخاب دوست در نوجوان خود باشید.
نحوه تشخیص دوستی های بد و مقابله با فشار منفی همسالان را به نوجوانان آموزش دهید.

در مورد فشار همسالان به نوجوان خود گوشزد کنید.
نوجوان خود را در مورد فشار همسالان  و تأثیر آن آموزش دهید. فشار همسالان معمولاً شامل این می‌شود که یک نوجوان، نوجوان دیگر را مجبور به اتخاذ تصمیماتی می‌کند که برخلاف ارزش‌ها یا باورهای اوست.

به عنوان مثال، نوجوانی فرزند شما را تشویق می کند که مدرسه را رها کند در حالی که می داند که نباید این کار را انجام دهد.

ضروری است که نوجوان شما معنای دوستی و همچنین چگونگی شناسایی انواع مختلف روابط دوستی را درک کند. شما می توانید با پرسیدن سوال، گوش دادن و درک دیدگاه نوجوان خود به او کمک کنید. علاوه بر این، به آنها یادآوری کنید که از آنها حمایت می کنید تا بتوانند دوستی های طولانی مدتی ایجاد کنند.

سوالات متداول
دوستان در رشد شما در دوران نوجوانی چه تأثیری دارند؟

روابط دوستانه در دوران نوجوانی بسیار مهم است. رابطه دوستی به نوجوانان کمک می کند تا احساس پذیرش و تعلق داشته باشند. آنها از رشد شفقت، مراقبت و همدلی حمایت می کنند و این بخش بزرگی از شکل گیری احساس هویت خارج از خانواده است.

چرا انتخاب دوست در دوران نوجوانان اینقدر سخت است؟

گاهی اوقات در دوستی دوران نوجوانی حسادت وجود دارد، گاهی اوقات تحت تاثیر فشار یا ترس همسالان است و گاهی اوقات تبدیل به یک مسابقه محبوبیت می شود. نوجوانان برای یافتن دوستان جدید مشکل دارند زیرا مطمئن نیستند که چه کسی قابل اعتماد است.

مشاوره نوجوان آویژه
در این مقاله مرکز مشاوره خانواده آویژه در خصوص انتخاب دوست در نوجوانی نکاتی را بیان کردیم. اگر شما هم دیدگاه و نظراتی دارید و در این مقاله به آن پرداخته نشده است، از شما تقاضا داریم تا آن را در بخش دیدگاه های پست بنویسید تا دیگران هم از آن بهره ببرند و از سوی دیگر در مقاله دیگری در حیطه مشاوره خانواده به صورت اختصاصی به آن پرداخته شود.
برای نکات بیشتر در مورد انتخاب دوست در نوجواني، لطفاً با مرکز ما تماس بگیرید. ما خوشحال می شویم به شما کمک کنیم!

شنیدن جملاتی از جمله “من می خواهم خودکشی کنم” از یک نوجوان می‌تواند باعث نگرانی والدین باشد. متاسفانه خودکشی دومین عامل مرگ و میر در میان نوجوانان است.

اگر نوجوان شما تهدید به خودکشی می کند، حتی اگر فکر می کنید که این تهدید فقط برای جلب توجه شماست، فوراً تهدید به خودکشی نوجوان خود را بررسی کنید. متأسفانه، بسیاری از نوجوانان هر سال دست به خودکشی می زنند و اغلب دوستان و خانواده آنها می گویند که هرگز تصور نمی کردند نوجوانشان این کار را انجام دهد.

مرکز مشاوره خانواده آویژه با همراهی مشاوران و روانشناسان متخصص، تلاش می‌کند راهکارهایی علمی، کاربردی و قابل اعتماد برای حل چالش‌های فردی، خانوادگی و تربیتی ارائه دهد.

اگر به دنبال آگاهی بیشتر و تصمیمی آگاهانه‌تر برای آرامش خود و خانواده‌تان هستید، با ما همراه باشید.

علائم احتمال خودکشی یک نوجوان چیست؟
اگر نوجوان شما در مورد تهدید به خودکشی صحبت می کند، چیزهایی وجود دارد که باید حتما بررسی کنید. حقیقت این است که نوجوان شما واقعاً نمی خواهد بمیرد. نوجوانانی که به خودکشی فکر می کنند به احتمال زیاد احساس ناامیدی زیادی می کنند، و نمی تواند با این حس افسردگی و ناامیدی مقابله کنند. دردی که نوجوانان تجربه می کنند شدید و اساسی است و برای آنها خودکشی تنها راه نجات به نظر می رسد.

علائم هشدار دهنده خودکشی نوجوان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

صحبت کردن یا نوشتن در مورد خودکشی - به عنوان مثال، بیان جملاتی “من دیگر برای شما مشکلی نخواهم داشت”

کناره گیری از تماس اجتماعی

داشتن نوسانات خلقی

افزایش مصرف الکل یا مواد مخدر

احساس ناامیدی یا درماندگی در مورد یک موقعیت

تغییر روال عادی زندگی، از جمله الگوی غذا خوردن یا خوابیدن

انجام کارهای مخاطره آمیز یا خود ویرانگر

وقتی هیچ توضیح منطقی دیگری برای این که چرا این کارها انجام می شود وجود ندارد حتما با یک رواشناس خانواده صحبت کنید.

نوجوانانی که دست به خودکشی میزنند به دنبال راهی برای توقف درد عاطفی خود هستند. آنها از صدمه زدن به خود خسته شده اند و نوجوانان فکر می کنند که هیچ کس نمی فهمد که در چه شرایطی قرار دارند.

دلایل خودکشی نوجوانان[/caption]عوامل خطرساز خودکشی در نوجوانان و جوانان
داشتن یک اختلال روانپزشکی، مانند افسردگی، اختلال اضطراب، اختلال دوقطبی

داشتن سابقه خانوادگی اختلال خلقی یا رفتار خودکشی

سابقه سوء استفاده جسمی یا جنسی

دسترسی به وسایلی مانند سلاح گرم یا داروها

قرار گرفتن در معرض خودکشی یکی از اعضای خانواده یا دوستان

از دست دادن یا درگیری با دوستان نزدیک یا اعضای خانواده

تغییرات مربوط به بلوغ یا یک بیماری مزمن

اقلیت جنسی دیگر بودن. لزبین، همجنسگرا، دوجنسه

قرار گرفتن در معرض خشونت یا قلدری

سوء مصرف مواد

این ها از جمله نشانه هایی هستند که نشان می دهد نوجوان ممکن است به خودکشی فکر کند یا در معرض خطر خودکشی باشد.

علائم خودکشی نوجوانان[/caption]نحوه برخورد با نوجوان خودکشی کرده
اگر مشکوک هستید که نوجوان شما به خودکشی فکر می کند، فوراً در مورد آن صحبت کنید. عوامل خطرساز خودکشی در نوجوانان و جوانان را جدی بگیرید و آن را به عنوان یک بازی برای جلب توجه تفسیر نکنید. برخلاف تصور رایج، صحبت از خودکشی با نوجوانان فکر خودکشی کردن را در سر آنها نمی اندازد.

در واقع کاملاً برعکس است شما با پرداختن به این موضوع می توانید به نوجوان خود کمک کند تا بداند در صورت داشتن افکار یا رفتارهای خودکشی چه کاری را باید انجام دهد. این می تواند به آنها کمک کند تا مشکل خود را شناسایی کنند و بدانند چگونه باید در این مواقع درخواست کمک کنند.

اگر نوجوان شما از تهدید به خودکشی صحبت کرد، او را تشویق کنید تا در مورد ناراحتی خود با شما صحبت کند.

علل خودکشی در نوجوانان[/caption]این راهکارها می تواند به نوجوان شما کمک کند تا صحبت کند:

اصول گفت و گو با تهدید نوجوان به خودکشی
از نوجوان خود بخواهید که بگوید آیا یک حادثه خاص منجر به ایجاد افکار خودکشی در او شده است یا خیر. سوالی مانند “چه اتفاقی افتاده؟ من می خواهم بیشتر بدانم، ممکن است بیشتر در مورد آن صحبت کنیم” ، حتما با دقت بپرسید.

احساسات نوجوان خود را زیر سوال نبرید. از گفتن چیزهایی که ممکن است نصیحت های پوچ یا غیر مفید تلقی شوند، خودداری کنید، مانند: “شما باید قدر همه چیزهایی که در زندگی دارید را بدانید” یا “من فکر می کنم که بیش از حد زود رنج هستید.” این واکنش ها اعتماد نوجوانتان را به شما کمرنگ می کند.

نوجوان خود را تشویق کنید تا احساسات خود را بیان کند. چیزی شبیه این به او بگویید: “من نمی دانستم اوضاع برای شما اینقدر بد است، لطفا با من در مورد آنچه رخ داده است صحبت کنید.” بدون قضاوت یا مخالفت به احساسات آنها گوش دهید.

هشدار، هشدار؛ اگر نوجوان شما برنامه خاصی برای خودکشی دارد. هرچه برنامه دقیق تر باشد، ریسک خودکشی بالاتر است.

خودکشی نوجوانان و واکنش صحیح از سوی والدین[/caption]حمایت عاطفی از نوجوان
پس از درک بهتر علت تهدید به خودکشی، مهم است که از نوجوان خود حمایت عاطفی کنید. این پیشنهادات برای شما، نوجوانتان مناسب است:

صادق و رک باشید. تا جایی که ممکن است دلسوزانه به نوجوان خود بگویید:
“من نمی خواهم شما به خودتان آسیب برسانید و من هر کاری که ممکن است انجام خواهم داد تا شما از فکر خودکشی بیرون بیاید.”

توضیح دهید که می دانید او  احساس بدبختی و ناکامی می کند. چیزی مانند “به نظر می رسد احساس درماندگی و شکست می کنید” یا “فکر می کنم احساس می کنید هیچ راهی برای فرار از این مشکل ندارید” بگویید.

به آرامی به این نکته اشاره کنید که خودکشی راه حل نیست. سعی کنید چیزی مانند “حتما گزینه هایی وجود دارد که می تواند به تو کمک کند، حداقل آنها را امتحان کنید” بگویید.

به نوجوان خود بگویید که نگران هستید. نگرانی خود را در مورد آرامش آنها کم رنگ جلوه ندهید.

قول دهید در کنار نوجوان خود باشید. و هر کاری که لازم است انجام دهید تا آنها از این بحران عبور کنند. با گفتن جمله ای مانند “شما تنها نیستید. من اینجا در کنار شما هستم تا به شما کمک کنم. اکنون که می فهمم واقعاً چقدر اوضاع بدی داشتید.”

عشق بی قید و شرط خود را به نوجوان خود یادآوری کنید. اکنون زمان آن است که نشان دهید نوجوانتان چقدر برایتان اهمیت دارد.

عوامل مهم در خودکشی نوجوانان[/caption]ایمنی نوجوانتان را در اولویت قرار دهید
نوجوانی که در مورد تهدید به خودکشی صحبت می کند ممکن است در معرض خطر فوری باشد. تهدیدات نوجوان خود را جدی بگیرید. چند کار وجود دارد که می توانید انجام دهید تا ایمنی را در اولویت قرار دهید.

ابتدا تمام وسایل یا مواد خطرناک را از دسترس خارج کنید.
با نوجوان خود بمانید و مطمئن شوید که فرزندتان در این بحران تنها نمی ماند. هنگامی که خطر فوری خودکشی برطرف شد، از کودک خود به صورت مستمر حمایت کنید. مشاوره خانواده می‌تواند مشکلات زمینه‌ای سلامت روان را درمان و برطرف کند و برای کاهش ناراحتی نوجوان شما بسیار مهم است. کمک گرفتن از مشاوره نوجوان برای چنین مسائلی بخش مهمی از پیشگیری از خطر خودکشی در نوجوانان است.

سوالات متداول
چگونه با خودکشی نوجوانان برخورد کنید؟

با تیم درمان کودک خود کار کنید. قوانین سالم را وضع کنید. احساسات فرزندتان را از رفتارش جدا کنید.

از نوجوانی که قصد خودکشی دارد چه سوالاتی باید بپرسید؟

آیا آرزو کرده اید که ای کاش مرده بودید یا آرزو می کردید که بخوابید و بیدار نشوید؟ آیا واقعاً به خودکشی فکر کرده اید؟ آیا به این فکر کرده اید که چگونه می توانید این کار را انجام دهید؟

مشاوره نوجوان آویژه
در این مقاله مرکز مشاوره خانواده آویژه در خصوص تهدید به خودکشی نوجوانان نکاتی را بیان کردیم. اگر شما هم دیدگاه و نظراتی دارید و در این مقاله به آن پرداخته نشده است، از شما تقاضا داریم تا آن را در بخش دیدگاه های پست بنویسید تا دیگران هم از آن بهره ببرند و از سوی دیگر در مقاله دیگری در حیطه مشاوره نوجوان به صورت اختصاصی به آن پرداخته شود.