مشاوره تلفنی آویژه

مرکز مشاوره خانواده تلفنی آویژه؛ همراه شما برای ساختن روابط سالم‌تر، آرامش بیشتر و انتخاب‌های آگاهانه‌تر در زندگی. 🌱

تربیت یک نوجوان حرف گوش نکن و لجباز به دلایل زیادی بسیار مشکل است. مطالعات مشاوره نوجوان نشان داده‌ است که والدین نوجوانان لجباز سطوح بالایی از استرس و کاهش سلامت روانی خود را تجربه می‌کنند. اما این بدان معنا نیست که والدین نوجوانان درمانده هستند.

چگونه با یک نوجوان لجباز ارتباط برقرار کنیم؟
با نوجوانتان همدل و همراه باشید.
خود را به جای فرزند نوجوان خود بگذارید، اما احساسات و هیجانات وسرکشی های آنها را تایید نکنید!.
همیشه تلاش کنید احساسات نوجوان خود را درک کنید تا با جلب اعتمادشان به موقعیت های آنها نزدیک شوید. اگر احساسات نوجوان خود را نادیده بگیرید، ممکن است او احساس طرد شدن پیدا کند.
همدلی خوب است، اما «درگیر شدن با احساسات آنها» خوب نیست. نوجوان شما به نگاه عاقلانه شما نیاز دارد که صدای عقل سلیم او باشید. اجازه ندهید با درگیر شدن احساسات خود یا نوجوانتان، از فکر کردن و رفتار مسئولانه غافل شوید.

از قضاوت کردن بپرهیز کنید
نوجوان شما در حال آزمایش تجربیات جدید برای کشف هویت خود است. آن را بی جهت ناامید نکنید. ممکن است فعالیت‌ها، لباس‌ها یا علایق جدید نوجوان خود را تأیید نکنید، اما از انتقاد از آنها اجتناب کنید. بخشی از تربیت یک نوجوان لجباز یادگیری این کته است که برخی اوغات نوجوان حرف گوش نکن خود را رها کنید.
با پذیرش تجربیات نوجوان خود، او را به عنوان یک بزرگسال مستقل به رسمیت بشناسید.

به نوجوان خود افتخار کنید.
وقتی والدین یک نوجوان  لجباز دارند، به راحتی تمام کارهای خوبی که ممکن است انجام دهد را فراموش می کنند. اشتباهاتش باعث می شود،او به عنوان یک نوجوان حرف گوش نکن شناخته شود. به همین دلیل کارهای مثبت او مورد توجه قرار نمی گیرند. با ابراز قدردانی از اقدامات مثبت نوجوانتان، می توانید به فرزند خود اعتماد به نفس بدهید و او را برای انجام دادن رفتار خوب بیشتری تشویق کنید.
اگر بیشتر به لجبازی نوجوان خود توجه منفی داشته باشید، ممکن است به این باور برسد که او فقط اشتباه می کند. اگر کارهای خوب او را نادیده بگیرید، ممکن است باور کند که مهم نیست که چه کاری را  انجام می دهند. چه خوب رفتار کند و چه بد یکی است!

برای کمک روی شما حساب باز کند
در دسترس بمانید .معمولاً کودکان با رسیدن به سنین نوجوانی کمتر با والدین خود صحبت می کنند.این بدان معنا نیست که نوجوانان حرف نمی زنند. این فقط به این معنی است که شما دیگر تصمیم نمی گیرید چه زمانی آنها صحبت کنند.

نوجوان شما ممکن است بخواهد فقط زمانی که ناراحت است صحبت کند. در نتیجه گفتگو را به بعد از آن موکول نکنید. شاید این تنها فرصت شما باشد که این موضوع را بفهمید. شما به عنوان والدین باید کاری کنید که نوجوانتان بداند که وقتی می خواهد صحبت کند همیشه در دسترس او هستید.

از نوجوانتان مشاوره بگیرید!!!
نظرات نوجوان خود را جویا شوید. اگر می خواهید با نوجوان خود ارتباط برقرار کنید اما حس می کنید با او مخالف هستید، از نوجوان خود بخواهید که در مورد علایق جدیدش با شما صحبت کند. به اشتراک گذاشتن نظرات موافق و مخالف، بحث ها گفتگوهای های آینده را آسان تر می کند.
نوجوان خود در نقش یک متخصص قرار دهید تا او احساس احترام و باهوشی داشته باشد. این نکته در ایجاد استقلال سالم برای یک نوجوان لجباز نقش کلیدی دارد.

یک ساختار انعطاف پذیر در خانواده ایجاد کنید
ساختار خانواده و زمان خانواده را برای نوجوان حرف گوش نکن خود منعطف کنید. اگرچه نوجوان لجباز شما ممکن است استقلال خود را بخواهد، ولی بسیار مهم است که ساختاری را ایجاد کنید که او را به خانواده متصل کند.

روابط دوستی نوجوان خود را بپذیرید. با این روش نه تنها با نوجوان خود ارتباط برقرار می کنید، بلکه مطلع می شوید که چه کسی بر رفتار نوجوان شما تأثیر می گذارد. دوستان نوجوان خود را در فعالیت های خانوادگی درگیر کنید.

زمان های خانوادگی ایجاد کنید. روال هایی مانند شام و سفرهای خانوادگی، نوجوان شما را به یک واحد خانوادگی فعال متصل می کند. نزدیک نگه داشتن نوجوانتان به خانواده حیاتی است و فرزند شما به احتمال زیاد از حمایت های شما قدردانی خواهد کرد حتی اگر آن را نشان ندهد.

برای رفتار های نوجوانتان قوانین اساسی تنظیم کنید
قوانین خود را روشن کنید. همانطور که فرزند شما رشد می کند و تغییر می کند، قوانین نیز باید تغییر کنند. بیشتر نوجوانان انتظار دارند که مستحق درجه بیشتری از استقلال باشند و والدین باید آن را (در حد منطق) بپذیرند. مذاکره درباره موضوعاتی مانند «حق داشتن اتاق شخصی» ممکن است دشوار باشد، اما ارزشش را دارد.

نوجوان لجباز شما نباید قوانین شما را حدس بزند. باید برای او روشن باشد. نوجوان شما از خود می‌پرسد که آیا هنوز منع رفت و آمد دارد، هنوز باید کارهای خانه را انجام دهد و مواردی از این دست. قوانین جدید را شفاف کنید. عدم بحث در مورد چگونگی تغییر قوانین به ناچار منجر به تضاد خواهد شد.
به نوجوان خود توضیح دهید که چرا قوانین همان هستند که هستند. حتی اگر نوجوان شما موافق نباشد، مهم است که او بفهمد که قوانین خودسرانه نیستند.

صبور باشید عصبی نشوید
وقتی نوجوان شما را نادیده می گیرد، می تواند ناامید کننده باشد، اما عصبانی نشوید. با آرامش درخواست های خود را تکرار کنید تا زمانی که نوجوانتان رعایت کند.
تنبلی یا فراموشی نوجوان خود را با عصیان اشتباه نگیرید.

در برخورد با لجبازی نوجوان عجول نباشید
اگر عجله داشته باشید احتمالاً به نتایج فوری نخواهید رسید. اما اگر پایدار و ثابت بمانید، به احتمال زیاد به نتیجه دلخواهتان دست خواهید یافت.
تمریناتی مانند یوگا یا مدیتیشن را امتحان کنید تا به شما در آرامش کمک کند. اگر صبور و آرام باشید، احتمال بیشتری وجود دارد که نوجوان شما به همان شیوه پاسخ دهد

مسائل مهم را نادیده نگیرید.
وقتی فرزند شما نوجوان شد، وقت آن است که در مورد مسائل دشواری مانند مواد مخدر و رابطه جنسی صحبت کنید. این گفتگوها را به تعویق نیندازید زیرا آنها خطرناک هستند.
اگر قبلاً با نوجوان خود “گفتگو” نکرده اید، وقت آن رسیده است. در مورد رابطه جنسی به عنوان بخشی طبیعی از زندگی صحبت کنید. صادق و بدون قضاوت باشید.

مطالعات روانشناسی نوجوان نشان می‌دهد که نوجوانانی که با والدین خود در مورد رابطه جنسی صحبت کرده‌اند، بیشتر در فعالیت‌های خود مسئول هستند. حتماً بحث در مورد بیماری های مقاربتی، پیشگیری از بارداری، رضایت، و عناصر احساسی رابطه جنسی را در میان سایر موارد لحاظ کنید.
مواد مخدر و الکل باید با همان حساسیت جنسی مورد بحث قرار گیرند. افکار نوجوان خود را در مورد مصرف مواد مخدر و الکل بپرسید. به نوجوان خود اجازه دهید بداند در مورد این موضوع در چه موضعی هستید و تصمیم بگیرید که چگونه به سؤالات مربوط به استفاده گذشته یا حال خود پاسخ دهید. در نهایت، مطمئن شوید که به مسائلی مانند فشار همسالان، اثرات سلامتی، و اختلال در رانندگی توجه کنید.

در مورد خطاهایش او را بازخواست کنید
سوال بپرسید. به جای اینکه تصور کنید چرا نوجوان شما قوانین را زیر پا گذاشته است، سؤالاتی از این قبیل بپرسید: «دلایل شما برای انجام این کار چه بود؟»

] نوجوان شما باید در مورد موقعیت فکر کند و ممکن است بدون نیاز به توضیح شما خطای خود را بفهمد.
اشکالی ندارد که نوجوان شما احساس گناه کند. اگر نوجوان شما تشخیص دهد که چرا کاری که انجام داده اشتباه بوده است، احساسات ناشی از این درک ممکن است به عنوان تنبیهی مؤثرتر از مجازاتی باشد که توسط والدین اعمال می شود.

برای رفتارهایش محدودیت های کوتاه مدت اعمال کنید.
تنبیه مناسب به مدت چند ساعت یا چند روز بسته به تخلف می تواند بسیار موثر باشد.
تنبیه‌های طولانی‌تر اغلب این احتمال را افزایش می‌دهد که نوجوان شما در پاسخ به آن عمل کند. اما اگر نوجوان شما پایان تنبیه را ببیند، به احتمال زیاد آن را می پذیرد.

منطقی رفتار کنید
منطقی باشید نوجوان شما باید تنبیه شما را به عنوان پاسخی معقول به نقض قوانین خود بداند. اگر به احساسات خود اجازه دهید مجازات را تعیین کنند، نوجوان شما احتمالاً مجازات شما را خودسرانه و بی رحمانه می بیند.
نمونه ای برای نوجوان خود باشید. به نوجوان خود راه های سازنده ای را برای مقابله با تعارض آموزش دهید تا او الگوی سازنده ای برای نحوه عمل در روابط آینده داشته باشد.

دلیل ناراحتی خود را از رفتارش روشن کنید
خاص باشید. هنگام پرداختن به نگرانی های خود، انتخاب زبان شما می تواند به طور چشمگیری بر مکالمه تأثیر بگذارد.
دقیقاً دلیل ناراحتی خود را مشخص کنید. استفاده از عبارات کلی مانند “غیر مسئولیت پذیر” باعث می شود نوجوان شما احساس کند که مورد حمله قرار گرفته است. در عوض، تخلف خاص را مشخص کنید.

مجازاتی که تعیین می کنید را حتما اجرا کنید
اگر مجازاتی را تعیین کنید و در نهایت آن را دنبال نکنید، اعتبار شما آسیب می بیند.

نوجوان شما ممکن است فکر کند که می تواند با این رفتار کنار بیاید و حتی بیشتر شما را به بازی بگیرد.

به راحتی خسته و آشفته نشوید
پس از یک روز طولانی، ممکن است وسوسه انگیز باشد که به نوجوان خود اجازه دهید از زیر پا گذاشتن یک قانون فرار کند. با این حال، اگر نوجوان شما احساس کند که قوانین به طور خودسرانه اجرا می شوند، کمتر احتمال دارد که آنها را جدی بگیرد.

سخنی از مشاوران آویژه
نوجوانی سنی است که در آن شما با نوسانات خلقی و تغییرات هورمونی فرزندتان مواجه می شوید. در این سن، فرزند شما ممکن است دقایقی را شاد بوده و ناگهان بدون دلیل غمگین شود. تغییرات هورمونی و ساختاری بدن باعث می شود که او نوسانات خلقی زیادی را داشته باشد. در این سن افراد به شدت لجباز، پریشان، مضطرب و … می شوند. شاید شما با فرزند خود با مشکل رو به رو شوید و او دیگر مانند دوران کودکی تمام حرف ها و نصیحت های شما را گوش نداده و اجرا نکند. این تغییرات در این سن کاملا طبیعی است. پس سعی کنید فرزند خود را درک کرده و با او همدلی کنید. شما با استفاده از روابط دوستانه و صمیمانه بهتر می توانید با لجبازی نوجوانان و حرف گوش ندادن آنها مقابله کنید. اگر همچنان نمی دانید که چگونه با پسر نوجوان و یا دختر نوجوان خود باید رفتار کنید، به شما توصیه می کنم از یک مشاوره خانواده در این زمینه کمک بگیرید. مشاوره خانواده می تواند به شما کمک کند تا ارتباط سالم و مفیدی را با فرزند خود در سن نوجوانی برقرار کنید.

منبع: شماره مشاوره خانواده

مرکز مشاوره خانواده آویژه؛ همراه شما برای ساختن روابط سالم‌تر، آرامش بیشتر و انتخاب‌های آگاهانه‌تر در زندگی. 🌱

شنیدن کلمات از زبان کودکی که به تازگی حرف زدن را آموخته است بسیار هیجان انگیز و لذت بخش است. به حرف در آمدن کودک هم می تواند شیرین باشد و هم می تواند باعث نگرانی والدین شود. هنگامی که کودک نتواند کلمات را به درستی بیان کند و یا والدین منظور کودک را متوجه نشوند و نفهمند که چه می گوید، کمی سخت و خسته کننده خواهد شد. اگر شما نیز اولین تجربه پدر یا مادر شدن را دارید. پس مسلما به دنبال زودتر حرف زدن کودک و آموزش حرف زدن به نوزاد هستید. شما مشتاق شنیدن کلمه بابا یا مامان از زبان کودکتان هستید و همیشه به دنبال یافتن جواب این سوال می گردید که چه چیزی باعث زود حرف زدن کودک می شود؟

به حرف درآمدن کودک نیاز به تمرین و سعی و تلاش دارد. البته باید سن حرف زدن کودک را نیز در نظر گرفت. اگر شما نیز فرزندی دارید که متناسب با سن خود نمی تواند به درستی صحبت کند. یا نمی دانید از چه روش هایی برای به حرف درآوردن کودکان استفاده کنید. پس این مقاله جامع و کاربردی را مطالعه بفرمایید. مشاوران مرکز مشاوره تلفنی خانواده آویژه به بررسی آموزش حرف زدن به کودک، سن حرف زدن کودک پسر یا دختر و تقویت مهارت گفتاری کودکان و …. پرداختنه اند. مقاله زیر را مطالعه بفرمایید تا در رابطه با به حرف درآوردن کودکان و زبان باز کردن کودکان اطلاعات کاملی را بدست بیاورید.

چگونه به کودک صحبت کردن را بیاموزیم؟
برخی از والدین به دنبال این هستند که فرزندشان از سنین پایین بتواند حرف بزند و یا حداقل با استفاده از کلمات منظور و نیاز خود را مطرح کند. برخی دیگر از والدین نگران این هستند که کودکشان نتواند زود و به موقع حرف بزند و یا نمی دانند که سن حرف زدن کودک دختر یا پسر چند سالگی است. در حالیکه نوزادان و کودکان بیشتر کار یادگیری صحبت کردن را خودشان به تنهایی انجام می دهند، کارها و تمرین هایی وجود دارد که والدین با استفاده از آنها می توانند توانایی صحبت کردن کودکان را بهبود بخشیده و سرعت بدهند. به عنوان مثال کارهای ساده ای مثل آواز خواندن، صحبت کردن با کودک می تواند به او کمک کند تا مهارت های گفتاری اولیه را زودتر و بهتر یاد بگیرد. برخی از مهمترین و کاربردی ترین راهکارها برای صحبت کردن کودک و تقویت مهارت گفتاری کودکان عبارتند از:

هر روز برای کودک خود آواز بخوانید
آواز خواندن برای کودک یکی از اولین و ساده ترین راه هایی است که والدین می توانند با استفاده از آن با فرزند خود ارتباط برقرار کنند. به طور منظم هر روز برای کودک خود آواز و شعر بخوانید. تا برخی از اجزای اصلی زبان مانند واژگان، آهنگ و ریتم را به فرزند خود بیاموزید. همچنین آواز خواندن باعث آرامش بخشیدن به کودک می شود و می تواند او را آرام و یا شاد کند. شما می توانید آواز خواندن را به یک بازی و سرگرمی برای کودک خود تبدیل کنید. با بازی و آواز خواندن به فرزندتان کمک کنید تا واژگان جدیدی را یاد بگیرد. مثلا اگر درحال آواز و شعر خواندن در رابطه با اردک هستید، می توانید یک اردک اسباب بازی را در دستان خود حرکت دهید و با آن نمایش اجرا کنید.

آواز خواندن برای کودک، در هر سنی مفید است. در واقع، شما می توانید حتی هنگامی که کودک هنوز به دنیا نیامده و در شکم مادر است شروع به آواز خواندن کنید!

مرتب با کودک خود صحبت کنید
سعی کنید با صحبت کردن ارتباط قوی را با فرزند خود برقرار کنید. دائم با کودک خود صحبت کنید. حتی اگر فرزند شما بسیار کوچک است و برای درک یا پاسخ دادن ناتوان باشد. صحبت کردن با نوزادان و کودکان باعث می شود که با گفتار آشنا و به آن علاقه مند شوند. درحال یکه با کودک خود بازی می کنید و یا از او مراقبت می کنید، با صدایی شاد و ملایم با فرزند خود صحبت کنید. حتی شما می توانید اطرافیان خود را نیز به صحبت کردن با فرزندتان دعوت کنید و از آنها بخواهید با نوزاد شما حرف بزنند. این کار می تواند کودک شما را اجتماعی کند و نوزادتان با دیدن دیگران گریه نکند.

شما همچنین می توانید در حین انجام کارهای روزمره خود با نوزاد صحبت کنید. به عنوان مثال بگویید: «الان دارم صبحانه ام را درست می کنم! ببینیم امروز چی می خوام بخورم؟ تو گشنه هستی یا نه؟ و … به یاد داشته باشید که وقتی با کودک صحبت می کنید لبخند بزنید و تماس چشمی برقرار کنید تا او را درگیر خود نگه دارید. شما می توانید از همان بدو تولد و به محض به دنیا آمدن کودک، با او صحبت کنید.

برای کودک خود داستان بخوانید
خواندن کتاب یکی دیگر از راه‌ های عالی برای پیوند با کودک و تشویق مهارت ‌های یادگیری زبان اولیه است. خواندن کتاب، برای کودکان سه سال به بالا بسیار هیجان انگیز و لذت بخش است. شما می توانید از کتاب های زیبا با رنگ ها، تصاویر و نقاشی های متنوع استفاده کنید تا کودکتان را سرگرم و ترغیب کند. به تصاویر اشاره کنید و آنچه را که می بینید برای کودک توصیف کنید. این کار یک راهکار عالی برای آموزش صحبت کردن به کودک است. همچنین کودک را به کتاب و مدرسه علاقه مند می کند. برخی از کودکان به دلیل وابستگی زیاد به والدین از مدرسه رفتن فرار می کنند. اگر فرزند شما نیز از مدرسه رفتن اجتناب می کند، پس به شما توصیه می کنم خواندن مقاله راهکارهایی برای کاهش وابستگی کودک به مادر را از دست ندهید.

وسایلی که کودک با آنها تعامل دارد را توصیف کنید
در مورد چیزهایی که برای کودکتان آشنا هستند، مانند اسباب بازی های مورد علاقه او، ظروف، یا لباس هایش با کودکتان صحبت کنید. اگر هر بار که از آنها استفاده می کنید در مورد این موارد صحبت کنید، کودک شما به زودی کلمات خاصی را در رابطه با آن اشیاء یاد خواهد گرفت. به عنوان مثال، بگویید: اینم قاشق شما، با مقداری غذای خوشمزه داخل آن، یا آیا پتوی خود را می‌خواهی؟ اینم پتوی خوب و گرم شما. همچنین می‌ توانید اقداماتی را که کودکتان مرتباً از آنها استفاده می ‌کند، توصیف کنید. برای مثال، دست کودکتان را بگیرید و به او کمک کنید تا موهای شما را نوازش کند در حالی که می‌ گویید: مرا نوازش کن!

تمرین حرف زدن با کودک و توصیف اشیاء را می توانید بعد از تولد نوزاد شروع کنید. درست است که حدودا تا یکسال نخست شما واکنش و کلمه خاصی از کودک خود در رابطه با توصیف اشیا نمی شنوید، اما این کار باعث می شود که کودک شما خیلی زودتر از آنچه که تصور می کنید شروع به صحبت کردن کند. برخی از والدین می گویند که فرزندشان دیرتر از بقیه همسالان شروع به حرف زدن کرده است. یا نسبت به همسالانش واژگان خیلی کمتری را می داند. یکی از راهکارهای درمان دیر حرف زدن کودک تمرین حرف زدن و توصیف موقعیت های مختلف برای کودک است. اگر شما نیز از دیر حرف زدن کودک خود رنج می برید می توانید مقاله دلایل دیر حرف زدن کودک را مطالعه بفرمایید

صداهای فرزند خود را تقلید کنید
هنگامی که کودکتان چند ماهه شد شروع به آزمایش برای تولید صداهای گفتار خود می کند. اگر شما صدای غرغر کردن و یا هر گونه بازی با آواها را از کودکتان می شنوید، صداهای او را تقلید کنید. این کار او را تشویق می کند که صداها را ادامه بدهد. همچنین به کودک کمک می کند تا با آواها و عناصر مکالمه آشنا شود. سعی کنید به صداهای کودکتان طوری واکنش نشان دهید که انگار واقعاً چیزی به شما می گوید. ممکن است در سن 2 تا 3 ماهگی از کودکتان شروع به شنیدن صدای ناله و صداهای عمدی (غیر از گریه) کنید. بیشتر نوزادان در سن 6 ماهگی شروع به غر زدن می کنند.

اگر کودکتان سعی کرد کلمات شما را تکرار کند، کلمات خود را مجدد تکرار کنید
کودک شما با بزرگتر شدن، شروع به یادگیری صداهای خود می کند. شما ممکن است متوجه شوید که فرزندتان سعی می کند تا حرف های شما را تقلید کند. اگر شنیدید که کودکتان از شما تقلید می کند، با خوشحالی و هیجان رفتار کنید. صدا یا کلمات خود را چند بار مجدد تکرار کنید تا آنها را تشویق کنید دوباره تلاش کنند و کلمات را بگویند. برخی از نوزادان از 3 تا 6 ماهگی شروع به تقلید صداها می کنند و برخی دیگر تا قبل از یک سالگی هیچ گونه تقلید صدایی انجام نمی دهند.

با شنیدن کلمات از زبان کودکتان، هیجان زده و خوشحال شوید
مسلما شنیدن اولین کلمه از فرزندتان می تواند یکی از شیرین ترین لحظات زندگی شما باشد. همچنین شنیدن یک کلمه جدید توسط کودکتان هیجان انگیز است. هنگامی که این اتفاق رخ داد، درنگ نکنید. خوشحالی و هیجان خود را بروز بدهید. اجازه دهید کودکتان متوجه شود که چقدر خوشحال هستید. این کار باعث می شود که کودک در مورد صحبت کردن هیجان زده شود و او را تشویق به انجام دوباره این کار می کند.

کودک خود را تشویق کنید تا از واژگان جدید در مکالمات استفاده کند. از آنها بخواهید کلمه را بگویند. اکثر نوزادان اولین بار در حدود یک سالگی شروع به گفتن کلمات می کنند، اما برخی ممکن است کمی زودتر یا کمی دیرتر این کار را انجام دهند.

نسبت به یادگیری و آموزش کودک خود صبور باشید
سن حرف زدن کودکان متفاوت است. اکثر کودکان از حدود یک سالگی شروع به صحبت کردن می کنند و می توانند کلمات را بیان کنند. اما برخی از کودکان ممکن است این کار را دیرتر انجام دهند. هرگز فرزند خود را با دیگر همسالانش مقایسه نکنید. رشد کودکان متفاوت است. پس اگر کودک شما به همان سرعتی که انتظار داشتید صحبت کردن را یاد نمی گیرد، اصلا نگران نباشید و در این رابطه صبور بوده و آرامش خود را حفظ کنید. کودکان استرس و نگرانی های شما را درک خواهند کرد. اگر شما دائم در رابطه با صحبت کردن کودک خود مضطرب باشید آنها نیز مضطرب شده و دیرتر حرف زدن را یاد می گیرند. اگر در مورد مهارت های زبانی یا رشد کلی کودک خود نگرانی دارید، می توانید با مشاوره کودک یا پزشک اطفال کودک خود صحبت کنید.

از فرزندتان سؤالات باز بپرسید
با بزرگتر شدن کودک، او شروع به یادگیری مهارت های گفتاری و زبانی پیچیده تری می کند. مانند توانایی ساخت عبارات و جملات ساده. شما می توانید با پرسیدن سوالات او را تشویق کنید تا از مهارت های زبانی خود استفاده کند. سعی کنید سؤالاتی بپرسید که به بیش از یک پاسخ ساده «بله» یا «خیر» نیاز دارند. به عنوان مثال، امروز کدام پیراهن را می خواهی بپوشی؟ یا «به تمام سگ‌ های موجود در این تصویر نگاه کن. آنها چه کار می کنند؟». به کودک خود فرصت دهید تا به سوالات پاسخ مناسب دهد. اگر پاسخ نداد، سعی کنید پیشنهاداتی ارائه دهید.

به صحبت ها و موضوعاتی که می گویند، علاقه نشان دهید
یکی از راهکارهای آموزش حرف زدن به کودکان این است که اجازه دهید کودک تان رهبری مکالمات را برعهده بگیرید. اگر فرزندتان در رابطه با موضوعی صحبت کرد، نسبت به آن علاقه نشان دهید. اگر در مورد موضوعاتی صحبت کنید که فرزندتان به آنها علاقه دارد، آنها تشویق خواهند شد که به صحبت کردن ادامه بدهند. به عنوان مثال، اگر کودک نوپا با یک توپ به سمت شما دوید و گفت: ببین، توپ! بگویید: اوه، این توپ خیلی زیبا است. توپ تو چه رنگی است؟

به محض اینکه فرزندتان شروع به استفاده از کلمات کرد این کار را شروع کنید. نشان دادن علاقه به آنچه که آنها می گویند، روند یادگیری را از همان ابتدا سرگرم کننده تر می کند.

از کودک خود درخواست های ساده داشته باشید
به فرزند خود درخواست یا دستورالعمل های ساده بدهید. درخواست از فرزندتان برای انجام کارها می تواند کودک را تشویق کند تا مهارت های شنیداری و درک قوی تری داشته باشد. همچنین دایره لغات کودک شما را گسترش می دهد. به عنوان مثال: لطفا لیوان شیر خود را به من بده. یا می توانی چشم هایت را به من نشان بدهی؟ از رفتارها و نوع مکالماتی که دوست دارید فرزندتان از آن استفاده کند، استفاده کنید. مثلا وقتی درخواستی دارید به او بگویید لطفا و یا بعد از انجام کار بگویید متشکرم. اکثر کودکان در سن 12-17 ماهگی شروع به درک دستورالعمل های ساده می کنند. شما می توانید در این هنگام آنها را تشویق به خوابیدن در اتاق خواب خودشان کنید. کودکان باید بتوانند به تنهایی و در اتاق خواب خود بخوابند. اگر کودک شما از رفتن به تختخواب خود امتناع می کند با مطالعه مقاله راهکارهایی برای تنها خوابیدن کودک مشکل خود را حل کنید.

کودکتان را تشویق کنید تا با دیگران صحبت کند
برای تقویت مهارت های زبانی فرزندتان، او را ترغیب و تشویق کنید تا با افراد بیشتری صحبت کند. سعی کنید بین کودک و سایر اعضای خانواده مکالمات خوبی را ایجاد کنید. مثلا می توانید از فرزندتان بخواهید در رابطه با چیزهایی که به آن علاقه دارد با خاله یا دایی خود صحبت کند. این کار برای کودک شما سرگرم کننده است و باعث تقویت مهارت برقراری ارتباط اجتماعی با دیگران می شود. برای اکثر کودکان، این اتفاق در حدود 2-3 سالگی شروع می شود.

یادگیری مهارت های زبانی را سرگرم کننده کنید
کودکان در سنین مختلف، مهارت های زبانی خود را به مرور توسعه می دهند. هر کودکی برای یادگیری مهارت های زبان به صورت منحصربه فرد کار می کند و نمی توان حتی او را با خواهر یا برادر دیگرش مقایسه کرد. پس وقتی فرزندتان صحبت کردن را یاد می گیرد، صبور بوده و از او حمایت کنید. اگر مکالمات شما شاد، محبت آمیز و به دور از تنش و فشار باشد، کودک علاقه بیشتری به صحبت کردن نشان می دهد.

اگر کودک در حین یادگیری صحبت کردن، اشتباه کرد. از او انتقاد نکنید یا او را تمسخر نکنید. همچنین تلفظ اشتباهی را که به کار برد شما مجدد استفاده نکنید. زیرا کودک فکر می کند که بیان و تلفظ اشتباه می تواند باعث جلب توجه شده و دیگران را بخنداند. پس مجدد این تلفظ اشتباه را تکرار خواهد کرد. در عوض، بر مدل سازی نوع گفتار و تلفظ صحیح کلمات تمرکز کنید و به کودک خود یاد بدهید که چگونه باید آن کلمه را بیان کند.

حواستان باشد که، از تحت فشار گذاشتن فرزندتان برای صحبت کردن در مواقعی که او نمی خواهد بپرهیزید. این کار باعث کاهش اعتماد به نفس و عزت نفس کودک می شود. پس اجازه دهید که کودک هنگام یادگیری مهارت گفتاری لذت ببرد نه اینکه تحت فشار باشد و این دوران برای او به یک کابوس و خاطره تلخ تبدیل شود. استرس و اضطراب می تواند شرایط را برای فرزند شما مشکل کند. پس از اصرار و تحت فشار قرار دادن فرزند خود دوری کنید. شما میتوانید با مطالعه مقاله علائم استرس و اضطراب در کودکان از علائم و نشانه های استرس و اضطراب در فرزند خود آگاه شوید.

هر گونه نگرانی را با پزشک کودک درمیان بگذارید
اگر فرزندتان آنطور که شما انتظار دارید به نقاط عطف گفتار خود نمی رسد و با وجود آموزش های حرف زدن و تمرین حرف زدن با کودک نتوانسته حتی کلمه ای را بیان کند. بهتر است به یک پزشک اطفال مراجعه کنید. پزشک فرزند شما را معاینه کرده و در رابطه با مهارت های گفتاری و زبانی کودک از والدینش سوال می پرسد. این امکان وجود دارد که فرزند شما به سادگی نتواند صحبت کردن را یاد بگیرد. به عنوان مثال، اگر فرزند شما تا حدود 12 ماهگی نتواند نام خود را بگوید. یا تا 15 ماهگی شروع به استفاده از هیچ کلمه ای نکرده باشد، ممکن است به تاخیر گفتار مشکوک شوند.

اگر مشکوک به تاخیر در گفتار هستید، شنوایی فرزندتان را آزمایش کنید
یکی از شایع ترین دلایل تاخیر گفتار در کودکان خردسال، مشکل شنوایی است. از پزشک اطفال کودک خود بخواهید که یک آزمایش شنوایی انجام دهد. به این ترتیب، شما می توانید هر گونه مشکل شنوایی را در اسرع وقت شناسایی و کنترل کنید. هر چه زودتر با مشکلات و شرایط فرزند خود آشنا شده و آنها را بشناسید بهتر است. این کار هم به شما و هم به کودک کمک می کند تا متوجه مشکلات شده و متناسب با آن برنامه ریزی و تمرین کنید.

سخنی از مشاوران آویژه
شنیدن اولین کلمه کودک شما بسیار هیجان انگیز و لذت بخش است. با بزرگ تر شدن کودک و بیان جملات این لذت و شادی برای والدین چند برابر می شود. شیرین زبانی های کودکانه می تواند قلب و احساسات هر پدر و مادری را تحت تاثیر قرار دهد. زبان باز کردن کودکان امری است که به زمان نیاز دارد و برای هر کودک منحصر به فرد است. والدین تنها می توانند با تمرین حرف زدن با کودک و آموزش صحبت کردن به کودکان این روند را سریع تر کنند. اما اگر با وجود تمرین و آموزش های حرف زدن کودک شما گاهی در بیان کلمات اشتباه کرده و یا برخی از تاخیرهای زبانی را تجربه می کند، همیشه نشان دهنده مشکل جدی نیست. همانطور که گفته شد کودکان مهارت های زبانی را با سرعت های مختلف توسعه می دهند. پس تاخیرهای گاه به گاه اصلا جای نگرانی و ناامیدی ندارد.

البته اگر همچنان نگرانی دارید یا احساس می کنید که یک مشکل اساسی وجود دارد، بهتر است برای احتیاط با یک گفتار درمان یا مشاوره تلفنی خانواده صحبت کنید.

سوالات متداول
کودک از چه سنی باید صحبت کند؟

بین 12 تا 18 ماه، اکثر نوزادان اولین کلمه خود را بین 12 تا 18 ماهگی می گویند. با این حال، بلافاصله پس از تولد، مراحل اولیه ارتباط کلامی را خواهید شنید. از تولد تا 3 ماهگی، نوزادان صداهایی تولید می ‌کنند. همچنین لبخند و غر زدن نیز برای آنها وجود دارد.

چه چیزی باعث تاخیر گفتار می شود؟

تاخیر در رشد گفتار ممکن است نشانه بسیاری از اختلالات، از جمله عقب ماندگی ذهنی، کاهش شنوایی، اختلال زبان بیانی، محرومیت روانی اجتماعی، اوتیسم، لالی انتخابی، آفازی گیرنده و فلج مغزی باشد. دلیل و علل تاخیر در گفتار باید از طریق پزشک اطفال تشخیص داده شود.

منبع: شماره مشاوره خانواده

مرکز مشاوره خانواده تلفنی آویژه؛ همراه شما برای ساختن روابط سالم‌تر، آرامش بیشتر و انتخاب‌های آگاهانه‌تر در زندگی. 🌱

اضطراب جدایی در کودکان چیست؟ اضطراب جدایی، ترس کودکان از دوری والدین یا مراقبانشان است.

از نشانه های کودکان مبتلا به اضطراب جدایی گریه کردن یا چسبیدن به والدین یا مراقبان خود است.

اضطراب جدایی بخشی از رشد کودکان است. می تواند از حدود 8 ماهگی شروع شود و در نوزادان 14 تا 18 ماهه به اوج خود می رسد. اضطراب جدایی معمولاً در اوایل دوران کودکی به تدریج از بین می رود.

نکته: ترس از غریبه ها شبیه اضطراب جدایی است. اما زمانی است که کودکان از افرادی که نمی شناسند می ترسند.

کارشناسان مرکز مشاوره آویژه در این مقاله سعی کرده اند که نگرانی های شما را در مورد اضطراب جدایی فرزندتان را به طور کامل پاسخی درخور دهند. البته کودکان در این مرحله بیشتر حرکت می کنند، بنابراین این اضطراب ها از نقطه نظر بقا ضروری هستند. زیرا اگر بچه ها می توانستند بدون ترس از مراقبان خود دور شوند و از جدایی یا غریبه ها نترسیدند، راحت تر گم می شدند. نکته مهم این که اضطراب جدایی متفاوت از اختلال اضطراب جدایی است. برای کاهش این ترس در نوزادان و کودکان تا انتهای مقاله همراه ما باشید.

اضطراب جدایی چیست؟
در اوایل کودکی، گریه کردن، عصبانیت، یا چسبیدن - همه نشانه‌های اضطراب جدایی هستند - واکنش‌های سالم به جدایی و جزء رشد طبیعی کودک هستند. به یاد داشته باشید که کمی ترس در مورد رفتن مادر یا پدر طبیعی است، حتی زمانی که کودک شما بزرگتر شده است. با درمان و راهبردهای مقابله ای مناسب، اضطراب جدایی فرزندتان را می توان تسکین داد و باید با بزرگتر شدن کودک به طور کامل محو شود.

اگر اضطراب جدایی کودک به اندازه‌ای زیاد باشد که در فعالیت‌های عادی مانند مدرسه و دوستی‌ها اختلال ایجاد کند و ماه‌ها طول بکشد، ممکن است نشانه‌ اختلال اضطراب جدایی در کودک باشد.

علائم اضطراب جدایی کودک چیست؟
تشخیص اضطراب جدایی معمولاً آسان است: آیا هنگام تخلیه مهدکودک زیاد گریه می کند؟ این یک نشانه است برخی دیگر عبارتند از:

وقتی کودک را ترک می کنید بیشتر به شما می چسبد.

گریه کردن یا چسبیدن در موقعیت های جدید (عمدتا از 6 ماهگی تا 3 سالگی)

امتناع از خوابیدن بدون شما یا مراقب دیگر

شروع به گریه کردن در شب هنگامی که بیدار می شود.

اگر برای حل مشکلات و اختلافات خانوادگی به راهنمایی تخصصی نیاز دارید، می‌ توانید از خدمات مشاوره تلفنی خانواده کمک بگیرید.

چگونه اضطراب جدایی کودک را کاهش دهیم؟
برای درمان اضطراب جدایی کودک، مراحلی وجود دارد که می توانید برای کاهش اضطراب جدایی انجام دهید.

جدایی را تمرین کنید.

در ابتدا کودک خود را برای دوره های کوتاه و زمان های کوتاه نزد یک مراقب مطمئن بگذارید. همانطور که کودک شما به جدایی عادت می کند، می توانید به تدریج مدت بیشتری او را تنها بگذارید.

جدایی بعد از خواب و شیردهی

برای تنها گذاشتن کودک بعد از چرت زدن یا شیر خوردن برنامه ریزی کنید. نوزادان زمانی که خسته یا گرسنه هستند بیشتر مستعد اضطراب جدایی هستند.

خداحافظی سریع

یک برنامه “خداحافظی” سریع ایجاد کنید. تشریفات آرامش بخش هستند و می توانند یک کار ساده مانند بای بای کردن یا یک بوسه خداحافظی باشند. با این حال همه چیز را سریع تمام کنید تا بتوانید:

بدون هیاهو برو به فرزندتان بگویید که می‌روید و برمی‌گردید، سپس بروید - متوقف نشوید و آن را بزرگ‌تر از آنچه هست نکنید.

خوش قول باشید

به وعده های خود عمل کنید برای اینکه کودک به شما اعتماد کند. با این اطمینان کودک می تواند جدایی را راخت تر تحمل کند. مهم است که در زمانی که قول داده اید برگردید.

محیط را ایمن کنید

از پرستار یا یکی از نزدیکان بخواهید به خانه شما بیاید. وقتی فرزندتان از خانه دور است، او را تشویق کنید که یک شی آشنا از خانه همراه خود بیاورد.

مراقبت کننده مطمئن بیاورید

یک مراقب یا آشنا یا پرستار ثابت داشته باشید. اگر مراقبی را استخدام می کنید، سعی کنید او را در طولانی مدت در کار نگه دارید تا از ناهماهنگی در زندگی فرزندتان جلوگیری کنید.

برنامه های استری زا نداشته باشید

برنامه های تلویزیونی ترسناک را به حداقل برسانید. اگر برنامه‌هایی که تماشا می‌کنید ترسناک نباشند، احتمال ترس فرزندتان کمتر است.

ثابت قدم باشید

سعی کنید تسلیم نشوید. به فرزندتان اطمینان دهید که مشکلی برایش پیش نخواهد آمد. تنظیم محدودیت‌های ثابت به سازگاری فرزندتان با جدایی کمک می‌کند.

چگونه به نوزادان و کودکان مبتلا به اضطراب جدایی کمک کنیم؟
اگر فرزند شما از اضطراب جدایی رنج می برد، بهتر است از جدایی ناگهانی خودداری کنید. در عوض، این کارهای را برای کمک به فرزندتان انجام دهید.

ورود به مکان های جدید
اگر کودک خود را در مکانی جدید، مانند خانه یکی از بستگان، مرکز نگهداری از کودکان یا پیش دبستانی می گذارید، قبل از جدایی، زمانی را در مکان جدید با فرزند خود بگذرانید. اگر فرزند شما در مکانی امن و آشنا با افرادی که به آنها اعتماد دارد رها شود کمتر مضطرب خواهد شد.

اجازه دهید کودک یا کودک شما چیزی را که دوست دارد از خانه بردارد، مانند خرس عروسکی، بالش یا پتو. این اشیاء به کودک شما کمک می کند تا احساس امنیت بیشتری داشته باشد. شما می توانید به تدریج آنها را حذف کنید.

اضطراب جدایی نوزاد یا فرزند خود را به معلمان پیش دبستانی یا مدرسه بگویید. به آنها در مورد کارهایی که برای کمک به فرزندتان باید انجام دهند، اطلاع دهید. به این ترتیب، افراد دیگر می توانند از کودک شما حمایت کنند. مشاوره کودک نیز در این زمینه ها بسیار موثر می باشد.

هنگام  ترک کردن کودک
با جدایی کوتاه مدت از نوزاد یا کودک خود شروع کنید. وقتی اضطراب جدایی فرزندتان کمتر شد، می توانید به تدریج زمان جدایی را افزایش دهید.

به فرزندتان بگویید چه زمانی می‌روید و چه زمانی برمی‌گردید. رفتن بدون خداحافظی می تواند اوضاع را بدتر کند. نوزاد یا کودک شما ممکن است وقتی متوجه می شود که شما در کنار شما نیستید، گیج یا ناراحت شوند.

قبل از رفتن فرزندتان را در یک فعالیت لذت بخش قرار دهید.

هنگام خروج ظاهری آرام و شاد به چهره خود داشته باشید. اگر نگران یا غمگین به نظر برسید، ممکن است فرزندتان فکر کند مکان امن نیست و ممکن است ناراحت شود.

شیوه های رفتار در خانه
با گذاشتن کودک در اتاق همراه با شخص دیگری به فرزندتان کمک کنید تا به دوری از شما عادت کند. به عنوان مثال، “من فقط برای زمان کمی به آشپزخانه می روم.” رکسانا از شما مراقبت می کند. با جدایی های بسیار کوتاه شروع کنید و به مرور زمان جدایی را افزایش دهید.

از انتقاد یا سرزنش کردن اضطراب جدایی فرزندتان بپرهیزید. به عنوان مثال، از گفتن جملاتی مانند “اینقدر بچه نباش” خودداری کنید.

با فرزندتان درباره ترس های جدایی بازی کنید یا داستان بسازید. به عنوان مثال، “روزی روزگاری، خرگوش کوچکی بود که نمی خواست خانواده خود را ترک کند.” او از محیط بیرون از لانه‌اش می‌ترسید…». با این شیوه برخورد فرزند شمااحساس می کند که فقط او ترس جدایی از والدین خود را ندارد.

تلاش کنبد تا عزت نفس فرزندتان تقویت شود. با توجه مثبت کاری کنید تا شجاعت دوری از شما پیدا کند.

اختلال اضطراب جدایی چیست؟
اختلال اضطراب جدایی (SAD) وضعیتی است که در آن کودک هنگام دوری از خانه یا جدا شدن از یکی از عزیزان، مضطرب و عصبی می شود. ترس از جدایی باعث ناراحتی شدید کودک می شود و ممکن است در فعالیت های عادی او مانند رفتن به مدرسه یا بازی با کودکان دیگر اختلال ایجاد کند.

اضطراب جدایی در کودکان بسیار کوچک (آنهایی که بین 8 تا 14 ماهه هستند) طبیعی است. در این سن کودکان از افراد و مکان‌های ناآشنا می‌ترسند. زمانی که این اضظراب، کودکان بالای 6 سال را تحت تاثیر قرار دهد و شدید باشد یا بیش از 4 هفته طول بکشد، احتمالا کودک به اختلال اضطراب جدایی مبتلا است.

علائم اختلال اضطراب جدایی
در زیر برخی از شایع ترین نشانه های اختلال اضطراب جدایی آورده شده است:

نگرانی غیر واقعی و دائمی مبنی بر اینکه در صورت ترک کودک، اتفاق بدی برای والدین یا مراقب او رخ خواهد داد.

نگرانی غیر واقعی و دائمی که در صورت رفتن والدین، اتفاق بدی برای کودک رخ خواهد داد.

امتناع از رفتن به مدرسه به منظور ماندن در کنار مراقب.

امتناع از خوابیدن بدون اینکه مراقب او نزدیک باشد یا نخوابیدن به دور از خانه.

ترس از تنها ماندن

کابوس های جدایی

شب ادراری

داشتن علائم فیزیکی، مانند سردرد و معده درد

عصبانیت های مکرر یا التماس

ترس یا احساس گناه شدید

علل و عوامل اختلال اضطراب جدایی
علل و عوامل خطر احتمالی برای SAD عبارتند از:

یک رویداد استرس زا یا آسیب زای مهم در زندگی کودک، مانند بستری شدن در بیمارستان، مرگ یک عزیز یا حیوان خانگی، یا تغییر در محیط (مانند نقل مکان به خانه دیگر یا تغییر مدرسه)

کودکانی که والدین آنها بیش از حد محافظ کننده هستند ممکن است بیشتر در معرض اختلال اضطراب جدایی باشند.

کودکان مبتلا به اضطراب جدایی اغلب دارای اعضای خانواده مضطرب یا سایر اختلالات روانی هستند که نشان می دهد خطر ابتلا به این اختلال ممکن است ارثی باشد.

دلبستگی ناایمن به والدین یا مراقبان

فشار، استرس و اضطراب

سایر اختلالات اضطرابی مانند حملات پانیک، اختلال اضطراب اجتماعی، فوبیا یا آگورافوبیا

کودکان مبتلا به SAD همچنین ممکن است اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) یا افسردگی داشته باشند.

سخنی از مشاوران آویژه
هیچ پدر و مادری دوست ندارد فرزند خود را پریشان ببیند، اما متاسفانه کمک کردن به فرزندتان برای اجتناب از چیزهایی که از آنها می ترسد، فقط اضطراب کودک شما را تقویت می کند. پدر و مادر عزیز به جای تلاش برای اجتناب از جدایی، برای کودک احساس امنیت ایجاد کنید تا با اختلال اضطراب جدایی مبارزه کند. فراهم کردن محیطی دلسوزانه در خانه و همدلی شما می تواند اوضاع را بهتر کند.

پیشنهاد ما در مرکز مشاوره خانواده آویژه این است که در هنگام جدایی آرامش خود را حفظ کنید. اگر فرزند شما ببیند که شما می توانید خونسرد بمانید، احتمالاً او نیز آرام است.

سوالات متداول
اضطراب جدایی در چه سنی طبیعی است؟

اضطراب جدایی معمولاً بین 10 تا 18 ماهگی در اوج خود است. معمولاً زمانی که کودک به سن 3 سالگی می رسد به پایان می رسد.

آیا داشتن اضطراب جدایی در یک کودک 5 ساله طبیعی است؟

داشتن برخی از موارد اضطراب جدایی کاملا طبیعی است. وقتی بچه‌های 3 تا 4 ساله می‌ترسند که شب‌ها به تنهایی به رختخواب بروند، یا بچه‌های 5 ساله وقتی والدینشان بیرون می‌روند و آنها را نزد پرستار بچه می‌گذارند مضطرب می‌شوند، یک واکنش طبیعی است.

آیا داشتن اضطراب جدایی برای یک کودک ۷ ساله طبیعی است؟

زمانی که کودکان بالای 6 سال اضطراب جدایی داشته باشند و شدید باشد یا بیش از 4 هفته طول بکشد، ممکن است کودک به اختلال اضطراب جدایی مبتلا باشد. اضطراب جدایی تقریباً 4 تا 5 درصد از کودکان 7 تا 11 ساله را تحت تأثیر قرار می دهد. در نوجوانان کمتر شایع است و حدود 1.3 درصد از نوجوانان را تحت تأثیر قرار می دهد.

منبع: شماره مشاوره خانواده

مرکز مشاوره خانواده تلفنی آویژه؛ همراه شما برای ساختن خانواده‌ای آرام‌تر، آگاه‌تر و سالم‌تر، با تکیه بر دانش و تجربه متخصصان روانشناسی.

درس گرفتن از اشتباهات در زندگی بسیار مهم است.
همه ما پدر و مادرها می خواهیم مراقب فرزندانمان باشیم. ما نمی خواهیم فرزندانمان را تنها بگذاریم. ما می خواهیم در لحظه با آنها باشیم. البته در برخی مواقع بیش از حد از آنها محافظت می کنیم یا به آنها فرصت اشتباه کردن نمی دهیم.

اما هدف ما باید پرورش فرزندانی باشد که در آینده رشد کنند. اهمیت حیاتی دارد که اجازه دهید نوجوانان از اشتباهات خود درس بگیرند. هنگامی که این کار را انجام دهند، با دانش و خرد حاصل از این اشتباهات، تجربه نوجوانان ما تقویت خواهند شد.

با این راهکار های مفید به فرزندان خود کمک کنید از اشتباهات خود بیاموزند و درس عبرت بگیرند.

آرامش خود را حفظ کنید 
البته که بله، ما باید آرامش خود را حفظ کنیم. اگر نتوانیم احساسات خود را کنترل کنیم، نوجوانان ما از احساسات منفی مان از جمله خشم، نا امیدی تاثیر می پذیرند. ما باید با آرامش اشتباهاتشان را گوشزد کنیم.

صبور باشید تا آرام شوند
اگر نوجوانان شما هنوز در حالت استرس و هیجان هستند، از صحبت کردن در مورد مشکل فعلا خودداری کنید. تقریباً در این مواقع غیرممکن است آنچه را که شما می گویید، درک کنند. برای اینکه جوانان بتوانند کار درست را تمیز دهند، باید بتوانند در آرامش فکر کنند. هیچ کس نمی تواند در حالت وحشت تفکر کند.

اشتباهات نوجوانان را چطوری مدیریت کنیم؟[/caption] سخنرانی نکنید
سخنرانی ها و نصیحت کردن عموما نتیجه معکوس دارند. نوجوانان اغلب نصایح و سخنرانی های شما را نمی فهمند یا نمی شنوند، به خصوص اگر قبلاً ناراحت شده باشند. ما باید کاری کنیم که فرزندانمان خودشان به نتیجه گیری درست برسند و راه حل های خودشان را پیدا کنند. این امر به تجربیات زندگی آنها اضافه می کند و باعث می شود نوجانان ما در آینده تصمیم گیری هوشمندانه ای داشته باشند.

بگذارید نوجوان شما بداند که به او و توانایی هایش برای حل مشکلات اعتماد دارید. بگذارید خودشان سعی کنند مسائل را حل کنند و راه حل های خودشان را داشته باشند.
احساس گناه ممنوع
از احساس گناه برای فشار به نوجوانان استفاده نکنید حتی اگر واقعاً احساس می کنید که آنها سزاوار سرزنش شدن هستند. به احتمال زیاد، آنها از قبل نسبت به کاری که انجام داده اند احساس بدی دارند. در عوض، در مورد نگرانی هایتان به آنها بگویید. راه‌های بالقوه بهتری را برای مدیریت این موقعیت‌های بحرانی انتخاب کنید.

اشتباهات رایج والدین در برخورد با نوجوانان[/caption] من به تو گفته بودم!
در جلسات مشاوره نوجوان مشاهده می کنیم که والدین مدام می گویند هزار بار اینو گفته بودیم! این جمله را اینقدر تکرار نکنید. وقتی فورا گوشزد می کنید که قبلا هشدار داده بودید از خود راضی به نظر می رسید. بدین ترتیب نوجوانان شما دفعه بعدی که مرتکب اشتباه شوند، از درخواست کمک از شما منصرف می شوند. درعوض، برای تقویت نقش خود،به عنوان یک حامی فرزندتان این موضع «اشتباه کردن حق انسان است» را امتحان کنید.

به‌عنوان راهنما، به تقویت تعاملات سازنده با فرزندتان کمک کنید تا مهارت‌های نوجوانانتان را در تحلیل صادقانه و تصمیم‌گیری بهبود دهید. به نوبه خود، این مهارت ها به آنها کمک می کند تا اعتماد به نفسی را که هسته اصلی موفقیت آینده است، توسعه دهند.

گوش شنوا داشته باشید
پژواک صدای آنها باشید. بگذارید بدانند که به آنها و توانایی هایشان برای حل مشکل اعتماد دارید. بگذارید خودشان سعی کنند مسائل را حل کنند و راه حل های خودشان را داشته باشند. به مهارت های فزاینده آنها در مدیریت فراز و نشیب های زندگی توجه کنید.

عشق بی قید و شرط
اجازه دهید فرزندانتان بدانند که آنها را دوست دارید، حتی زمانی که اشتباه می کنند. به آنها یادآوری کنید که همیشه فرصتی برای بخشش وجود دارد. فرصتی برای تلاش دوباره، اما با رویکردی متفاوت. عشق بی قید و شرط به معنای پذیرش بی قید و شرط نیست. شما مجبور نیستید رفتارهایی را بپذیرید که امنیت یا ارزش های خانوادگی را به خطر می اندازند. اما همیشه باید فرزندتان را بپذیرید.

چگونگی برخورد با اشتباهات نوجوانان[/caption]5 راه برای پاسخ دادن به اشتباهات نوجوانان
دانستن اینکه چگونه به اشتباهات یک نوجوان پاسخ دهید، می تواند تفاوت بزرگی در تصمیم گیری های آینده او ایجاد کند.

واکنش درست به انتخاب های بد می تواند نوجوان شما را فردی توانمند کند. در اینجا 5 قانون برای شما آورده شده است که هر زمان که نوجوانتان مشکلی ایجاد می کند باید از آنها پیروی کنید.

قانون تصویر بزرگ
اشتباهات نوجوانان گاهی اوقات می تواند فوق العاده شما را عصبانی کند. اما قبل از اینکه کنترل خود را از دست بدهید، نفس عمیقی بکشید و به تصویر بزرگ نگاه کنید.  ویژگی های خوب نوجوانتان را به خود یادآوری کنید و اینکه هنوز زمان برای کمک به او وجود دارد تا راه های بهتری برای مدیریت اشتباهات او پیدا کنید.

قانون گفتگو با موقعیت
هنگامی که نوجوان شما به هم می ریزد، خیلی ساده است که خشم خود را متوجه شخصیت او کنید: «تو خیلی بی عرضه هستی! تو خیلی بی مسئولیتی! به چی فکر می کردی؟» در عوض، روی موقعیت تمرکز کنید. “من نگران نمره فیزیک شما هستم. خیلی نیاز به بهبود دارد. برنامه شما برای پیشرفت آن چیست و چگونه می توانم کمک کنم؟»

قانون امتیاز/مسئولیت
یک قانون ساده برای نحوه پاسخگویی به اشتباهات نوجوان این است که در صورت برآورده شدن مسئولیت ها، امتیازات حفظ می شود. می خواهید از ماشین استفاده کنید؟ پس باید با احتیاط رانندگی کنید. وقتی نوجوان شما اشتباه می کند، آن امتیاز/مسئولیت را در کنار هم قرار دهید. به جای فریاد زدن بر سر یک نوجوان به خاطر یک تصادف که در هنگام رانندگی مخاطره آمیز داشت، بگویید: “می بینم که در رانندگی احتیاط نکرده ای.” در نتیجه فعلا از رانندگی خبری نیست!.

نحوه برخورد صحیح والدین با نوجوانان[/caption] قانون دیدن/احساس/یادآوری
زمانی که ما خیلی خیلی عصبانی هستیم، طبیعی است که نتوانیم خودمان را کنترل کنیم. هدف ما از فرزندپروری نوجوانانمان این است که به آنها کمک کنیم یاد بگیرند که چگونه به تنهایی بتوانند مسیر زندگی خود را تعیین کنند و اهداف خود را محقق کنند. اگر شروع به حمله کردن به آنها کنیم و آنها را زیر سوال ببریم، آنها به حالت دفاعی می روند. در صورت امکان، آنچه را که می بینید و احساس می کنید بیان کنید و قوانین را به آنها یادآوری کنید.

من می بینم که وقتی به شما گفتم که به مهمانی نروید، تصمیم گرفتید به مهمانی بروید. من از دست شما خشمگین هستم (شما می توانید از کلمات قوی برای توصیف احساس خود استفاده کنید، اما نه از کلمات توهین آمیز!) قانون خانه ما این است که در شب های امتحان مهمانی نرویم!.»

این قانون با قانون امتیاز/مسئولیت همراه است - بی مسئولیتی منجر به از دست دادن امتیاز می شود.

قانون تمرکز بر راه حل
نشان دادن ناامیدی از اشتباهات نوجوانتان اشکالی ندارد، اما باید در نحوه بیان آن بسیار مراقب باشیم. ما می‌خواهیم نوجوانان بشنوند، “این انتخاب بدی بود و من می‌دانم که شما واقعاً نمی خواستید که اینطور شود.” پس روی راه حل مشکل تمرکز کنید. به آن‌ها کمک کنید به جای اینکه به آنها درباره علت وقوع اشتباه آنها سخنرانی کنید، با آنچه در آن لحظه اتفاق می‌افتد کنار بیایند.

نتیجه گیری
پیشنهاد مشاوره خانواده این است که بگذارید جوانان از اشتباهات خود درس بگیرند. آنها دانشی را به دست خواهند آورد که به بهترین وجه از طریق تجربیات زندگی (خوب و نه چندان خوب و شاید بد) می آموزند. حتی بهتر است که به آنها گوشزد کنید که افراد از طریق آزمون و خطا، به پیشرفت در زندگی خود می رسند.

سوالات متداول
نوجوانان چگونه می توانند از اشتباهات خود درس بگیرند؟

روی راه حل تمرکز کنید. مثال هایی از اشتباهات خود، عواقب و نحوه آموختن به نوجوان خود ارائه دهید. نوجوانان را تشویق کنید که مسئولیت اشتباهات خود را بپذیرند و دیگران را سرزنش نکنند. از اشاره به اشتباهات گذشته نوجوانتان بپرهیزید.

آیا اشتباه کردن نوجوانان خوب است؟

پاسخ کوتاه بله است. پاسخ طولانی این است که اگر فرزندانمان را از اشتباه کردن منع کنیم، آنها انتظار دارند به جای اینکه یاد بگیرند که چگونه کارها را خودشان انجام دهند، همه چیز را از ما یاد بگیرند. اشتباهات چیزی است که به ما امکان می دهد راه بهتری را انتخاب کنیم. اشتباهات ما را به سمت تفکر انتقادی و خروج از منطقه امن بی عملی هدایت می کنند.
مشاوره نوجوان
در این مقاله مرکز مشاوره خانواده آویژه در خصوص با نوجوانی که دروغ میگوید چگونه رفتار کنیم؟ نکاتی را بیان کردیم. اگر شما هم دیدگاه و نظراتی دارید و در این مقاله به آن پرداخته نشده است، از شما تقاضا داریم تا آن را در بخش دیدگاه های پست بنویسید تا دیگران هم از آن بهره ببرند و از سوی دیگر در مقاله دیگری در حیطه مشاوره نوجوان به صورت اختصاصی به آن پرداخته شود.

منبع: مشاوره خانواده

مرکز مشاوره تلفنی خانواده آویژه؛ همراه شما برای ساختن روابط سالم‌تر، آرامش بیشتر و انتخاب‌های آگاهانه‌تر در زندگی. 🌱

در چند دهه اخیر پژوهش های متعددی نشان داده اند که کیفیت اسپرم در مردان روندی کاهشی داشته است. این در حالی است که سلامت و قدرت اسپرم یکی از مهم ترین عوامل در باروری مردان به شمار می رود. برخلاف تصور عموم، تقویت اسپرم تنها با مصرف مکمل‌ های دارویی امکان پذیر نیست؛ بلکه تغذیه صحیح و دریافت مواد مغذی ضروری می‌ تواند نقشی کلیدی در افزایش تعداد و بهبود کیفیت اسپرم ایفا کند. در این مقاله با نگاهی علمی و کاربردی بررسی می‌ کنیم که برای تقویت اسپرم چه باید بخوریم و چه تغییراتی در سبک زندگی می تواند به بهبود باروری مردان کمک کند.

اما با این وجود دانشمندان نتوانستند دلیل قانع کننده ای برای این کاهش اسپرم پیدا کنند. بنابراین در تحقیقات مختلف به دنبال راه های تقویت اسپرم گشتند. نتیجه این تحقیقات نشان داد که مواردی وجود دارند که بتوان با استفاده از آن ها به افزایش اسپرم در مردان رسید.

در ادامه تعدادی از راه های طبیعی افزایش اسپرم برای شما آورده شده است.

‍♂️ورزش منظم؛ موتور محرک اسپرم سالم
ورزش نه تنها برای قلب و ذهن مفید است، بلکه یکی از مهم‌ترین راه‌های تقویت اسپرم محسوب می‌شود. تحقیقات نشان داده‌اند فعالیت بدنی منظم می‌تواند به افزایش سطح تستوسترون و بهبود کیفیت مایع منی کمک کند. البته، ورزش‌های شدید و بیش از حد ممکن است اثر معکوس داشته باشند؛ بنابراین تعادل را رعایت کنید

در تحقیقات زیادی پیشنهاد شده است که کاهش وزن و یا ورزش درمیان افرادی که چاق هستند به افزایش اسپرم آنها کمک کرده است. در یک تحقیق که در سال 2014 در آلمان انجام شد، مشخص شد مردان چاقی که به مدت 16 هفته تمرینات هوازی انجام داده اند توانسته اند با تقویت اسپرم خود میزان آن را به 61 درصد برسانند.

ورزش و تقویت اسپرم در مردان[/caption]😌  کاهش استرس؛ کلید تعادل هورمونی
استرس مداوم سطح کورتیزول را بالا می‌برد و در نتیجه سطح تستوسترون کاهش می‌یابد. این موضوع می‌تواند یکی از دلایل اصلی کاهش اسپرم باشد. روش‌هایی مانند مدیتیشن، پیاده‌روی در طبیعت، نوشتن احساسات در دفترچه و مشاوره با متخصص می‌توانند بسیار مفید باشند

 ترک سیگار
در سال 2016 در یک متاآنالیز مشخص شد که با توجه به نتیجه 20 تا تحقیق که بر روی 6000 نفر انجام شده است، دود سیگار میتواند باعث کاهش کیفیت و تعداد اسپرم شود. تحقیات نشان داده است افرادی که تنباکو مصرف میکنند اسپرم آنها به میزان قابل توجهی نسبت به سایرین از کیفیت کم برخوردار است.

رابطه جنسی مقعدی را کنار بگذاریم؟ دلایل جذابیت و کاهش عوارض این رابطه چیست؟ اگر در این زمینه دارای ابهاماتی هستید پیشنهاد ما این است مقاله رابطه مقعدی را بخوانید.

با این خوراکی‌ها کیفیت و تعداد اسپرم را افزایش دهید
فرآیند تولید اسپرم حدود سه ماه طول می‌کشد. بنابراین تأثیر تغییرات مثبت در سبک زندگی را باید در بلندمدت بررسی کرد. رژیم‌های زودگذر و موقتی تأثیر پایداری ندارند. پایبندی به تغییرات واقع‌بینانه و بلندمدت، رمز موفقیت در افزایش اسپرم است.

  مصرف جنسینگ
جنسینگ مدت زیادی است که به عنوان یک درمان خانگی برای بیماری های جنسی داده میشد.  در تحقیقات ثابت شده است که جنسینگ میتواند باعث افزایش حجم منی شود.

در یک تحقیقی که در سال 2013 انجام شد به 46 نفر مرد هر کدام روزانه مقداری جنسینگ داده شد. از آنها خواسته شد که به مدت 90 روز جنسینگ بخورند. نتبجه بسیار شگفت انگیز بود. در برخی از افراد افزایش اسپرم به میزان 167 درصد اتفاق افتاد.

🥩 منابع سرشار از زینک؛ شاه‌کلید تقویت اسپرم مردان
زینک یا روی یکی از مهم‌ترین مواد معدنی برای سلامت باروری مردان است. این ماده به بهبود کیفیت DNA اسپرم کمک می‌کند، سطح تستوسترون را افزایش می‌دهد و به عملکرد طبیعی جنسی کمک می‌کند.

🐄 گوشت گوساله بدون چربی
گوشت دنده کوتاه گوساله منبع غنی زینک است؛ هر ۱۰۰ گرم آن بیش از ۱۱۴٪ نیاز روزانه بدن را تأمین می‌کند. برای قوی کردن اسپرم، مصرف گوشت گوساله علف‌خوار گزینه‌ای سالم‌تر است.

🦪 صدف دریایی
یکی از بهترین منابع زینک در طبیعت! مصرف تنها دو صدف می‌تواند نیاز روزانه به زینک را کامل تأمین کند. همچنین حاوی امگا ۳ نیز هست.

🎃 تخمه کدو
سرشار از زینک و منیزیم است و به افزایش تستوسترون کمک می‌کند. آن را به سالاد، جو دوسر یا به عنوان اسنک مصرف کنید.

🐖 گوشت خوک کم‌چرب
با اینکه در برخی فرهنگ‌ها کمتر مصرف می‌شود، اما گوشت خوک کم‌چرب نیز منبع خوب زینک و پروتئین است و به افزایش اسپرم کمک می‌کند.

🌿 منابع حاوی اسیدفولیک؛ برای ساخت اسپرم سالم
فولات و اسیدفولیک در تقسیم سلولی و تولید اسپرم باکیفیت نقش دارند. کمبود این ویتامین می‌تواند منجر به ناهنجاری‌های کروموزومی شود.

🇬🇧 مارمیت
هر مقدار کم از این خمیر مخمر بریتانیایی، ۲۵٪ نیاز روزانه به فولات را تأمین می‌کند. اگر با طعم آن کنار بیایید، انتخابی عالی برای تقویت اسپرم است.

🫘 لوبیای چشم‌بلبلی
نیم فنجان از آن، بیش از نیمی از نیاز روزانه به فولات را تأمین می‌کند. به سوپ، برگر گیاهی یا سالاد اضافه کنید.

🥣 غلات صبحانه غنی‌شده
غلات صبحانه‌ی غنی‌شده با اسیدفولیک و زینک گزینه‌ای آسان برای شروع روزی پرانرژی و کمک به افزایش اسپرم هستند.

🥬 اسفناج

منبع عالی فولات، منیزیم و ویتامین‌های ضروری برای باروری است. به صورت خام در سالاد یا پخته به عنوان پیش‌غذا مصرف شود.

🍊 ویتامین C؛ ویتامینی حیاتی برای سلامت اسپرم
ویتامین C با کاهش آسیب‌های DNA اسپرم و افزایش تعداد اسپرم‌ها همراه است.

🍓 توت‌فرنگی
یک فنجان توت‌فرنگی ۱۴۸٪ نیاز روزانه ویتامین C را تأمین می‌کند. برای تقویت اسپرم مردان فوق‌العاده است.

🥦 کلم بروکلی
منبعی دوبرابری از ویتامین C و همچنین امگا ۳. به بهبود جریان خون و افزایش میل جنسی نیز کمک می‌کند.

🌶 فلفل دلمه‌ای قرمز
یک فنجان آن بیش از سه عدد پرتقال ویتامین C دارد! برای افزایش اسپرم آن را به وعده‌های غذایی خود اضافه کنید.

🌺 گوآوا
هر فنجان آن هفت برابر نیاز روزانه بدن به ویتامین C را دارد و همچنین غنی‌ترین منبع لیکوپن است.

🌻 ویتامین E؛ محافظت از اسپرم و افزایش میل جنسی
ویتامین E باعث بهبود کیفیت DNA اسپرم و تقویت تستوسترون می‌شود.

🌻 تخمه آفتابگردان

ترکیبی بی‌نظیر از فولات و ویتامین E دارد. به سالاد یا جو دوسر اضافه شود یا به صورت میان‌وعده مصرف شود.

🥜 بادام

تنها ۲۴ عدد بادام، نیمی از نیاز روزانه به ویتامین E را فراهم می‌کند. گزینه‌ای عالی برای تقویت اسپرم.

🧴 روغن گلرنگ

هر قاشق غذاخوری آن ۳۱٪ از نیاز روزانه به ویتامین E را تأمین می‌کند. همچنین به کاهش چربی خون و قند کمک می‌کند.

🥬 برگ چغندر

منبع خوب ویتامین E و آنتی‌اکسیدان‌هاست. آن را با پیاز و سیر تفت داده و به عنوان غذای جانبی مصرف کنید.

ویتامین دی کافی
تحقیقات به طور دقیق نشان نمیدهند که چطور سطح ویتامین دی و کلیسم خون میتواند در تقویت اسپرم برای بارداری موثر باشد. در تحقیقی که در سال 2019 انجام شد، مشخص شد سطح ویتامین دی خون رابطه مستقیمی با میزان اسپرم دارد.

مصرف آنتی اکسیدان و کمک به افزایش اسپرم مردان[/caption] کاهش چربی های مضر
یک تحقیق در سال 2014 که بر روی 209 مرد اسپانیایی سالم انجام شد نشان داد که هرچقدر میزان مصرف چربی ترانس بالا میرود از کیفیت اسپرم کاسته میشود و تعداد آن نیز کمتر میشود.

 کنار گذاشتن الکل
مصرف الکل و یا مواد مخدر باعث کاهش اسپرم می شوند. این نوع مواد مستقیما بر روی مغز اثر میگذارند، به همین دلیل پیشنهاد میشود که در دوران متاهلی  میزان مصرف الکل خود را پایین بیاورید.

 اجتناب از خوردن هر دارویی
برخی از داروها ذاتا باعث کاهش کیفیت اسپرم میشوند. از این رو پیشنهاد می شود که مصرف این داروها فقط به دوره درمان محدود شوند.

برخی از آنتی بیوتیک ها
ضد التهاب ها
داروهای اعصاب و روان
ضد افسردگی ها و… .
 دوری از آلاینده های شهری و محیطی
تحقیقات معمولا نشان داده اند که هوای آلوده و وجود آلاینده ها در هوا باعث کاهش میزان اسپرم در مردان میشود. براساس گزارشی که در سال 2019 انجام شد مشخص شد مردانی که در شهرهای صنعتی زندگی میکنند به طور کلی میزان اسپرم کمتری دارند.

 محدود کردن مصرف موادی با استروژن بالا
برخی از غذاها به خصوص سویا میزان قابل توجهی استروژن دارد. استروژن میتواند پیوندهای تستوسترن را ضعیف بکند و همین موضوع بر روی اسپرم ها تاثیر میگذارد.

برای افزایش کیفیت اسپرم باید غذاهای کنسرو شده را محدود کنید. معمولا غذاهای کنسروی میزان استروژن بالایی دارند.

از کجا بفهمم اسپرمم ضعیف است؟ تشخیص اسپرم سالم چگونه است؟ برای پاسخ به این سوال مهم مقاله تشخیص اسپرم ضعیف را بخوانید.

دریافت ممکمل و تقویت اسپرم مردان[/caption]🧠 نکات تکمیلی برای تقویت اسپرم:
علاوه بر راه‌های فوق، رعایت موارد زیر می‌تواند در قوی کردن اسپرم نقش اساسی ایفا کند:

حفظ وزن سالم
خواب کافی و باکیفیت
عدم استعمال دخانیات و الکل
اجتناب از مواد شیمیایی مضر (مثل آفت‌کش‌ها، فلزات سنگین و چسب‌ها)
استفاده از لباس زیر نخی و گشاد
بررسی دوچرخه‌سواری طولانی‌مدت

سخنی از مشاوران آویژه
✨ افزایش اسپرم با سبک زندگی هوشمندانه میسر می شود.

تقویت اسپرم مردان تنها محدود به یک مکمل یا داروی خاص نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از اقدامات در سبک زندگی روزانه‌تان می‌تواند تأثیر چشمگیری بر کیفیت و کمیت اسپرم داشته باشد. اگر به دنبال بچه‌دار شدن هستید یا فقط می‌خواهید عملکرد جنسی سالمی داشته باشید، از همین امروز راه‌های تقویت اسپرم را در سبک زندگی‌تان پیاده کنید.

و فراموش نکنید، قبل از استفاده از هر نوع مکمل یا دارو، با پزشک مشورت کنید تا راهی ایمن و مؤثر برای تقویت باروری‌تان بیابید

سوالات متداول
مصرف چه مکمل هایی برای افزایش اسپرم در مردان موثر است؟

مصرف مکمل های زینک و آهن و همچنین مصرف مکمل های ویتامینی میتواند بسیار کمک کنند باشد.

آیا چربی برای اسپرم مضر است؟

مصرف چربی های غیر اشباع نه تنها برای اسپرم مضر نیست بلکه مفید هم هست.

ورزش چه کمکی به افزایش میزان اسپرم میکند؟

ورزش با کاهش وزن و متعادل ساختن وزن بدن افزایش تولید اسپرم کمک میکند.
منبع: شماره مشاوره خانواده